نیوزیلند هرالد انتقاد در آن‌سوی اقیانوس آرام

این روزنامه بنا به آمارهای رسمی منتشر شده، بیشترین تیراژ را در بین مطبوعات نیوزیلند داراست و توسط بخش عمده‌ای از مردم این کشور به صورت همه روزه خوانده می‌شود. گرچه تمرکز اصلی نشریه روی اوکلند و دیگر ایالت‌های همجوار آن است، اما در بسیاری از دیگر نقاط دور و نزدیک این کشور خوانده شده و به عنوان منبع اصلی کسب اخبار و اطلاعات روز برای بسیاری از شهروندان کشور شناخته می‌شود.

نیوزیلند هرالد به عنوان روزنامه‌ای مستقل نخستین بار 13 نوامبر سال 1863 توسط ویلیام چیشام ویلسون پایه‌گذاری شد. ویلسون اگرچه تا پیش از این تاریخ خود به همراه جان ویلیامسون از موسسان دیگر روزنامه مطرح آن زمان یعنی «نیوزیلندر» بود، اما پس از مدتی کار در مطبوعات و با مشاهده رشد روزافزون جمعیت شهر اوکلند و نیاز مردم به کسب اطلاعات روزافزون، به این نتیجه رسید که خودش هم روزنامه‌ای تازه را در فضای آن دوران به چاپ برساند.

این همکاری هرچند ابتدا با کمک‌های ویلیامسون ادامه داشته و به پیش می‌رفت، اما خیلی زود و به دلیل اختلاف نظرهای این دو نفر بر سر حمایت یا مخالفت با جنبش کشاورزان وایکاتو همکاری این دو نفر هم پایان پذیرفته و ویلسون بدون کمک ویلیامسون به کارش ادامه داد. او این عقیده‌اش را بعدها هم همچنان در روزنامه ادامه داده و طی مطالب و مقالاتی جزایر شمال و جنوب این کشور را به اتحاد دعوت می‌کرد. بعدها و پس از پایان کار روزنامه نیوزیلندر در سال 1879 انجمنی برای اتحاد در میان مطبوعات این کشور تاسیس شد که از طریق آن روزنامه‌های کشور می‌توانستند به صورت روزانه اخبار و اطلاعات را در میان خودشان به اشتراک بگذارند. این انجمن بعدها در سال 1942 به اتحادیه مطبوعات نیوزیلند تبدیل شده و روزنامه‌های نیوزیلند هرالد، اوتاوا دیلی‌تایمز و پرس توافق نامه‌ای را در این زمینه برای کاهش هزینه‌ها به امضا رساندند. اتحادیه در سال 2011 در نهایت به تعطیلی کشیده شد. همچنین از دیگر تغییرات روزنامه در این سال تغییر سایز و اندازه روزنامه بوده که در دهم سپتامبر سال 2012 از قطع بزرگ و سنتی بسیاری از مطبوعات قدیمی به اندازه کوچک‌تری تغییر پیدا کرده و شبیه به دیگر روزنامه‌های تازه چاپ شد. هرچند روزنامه این قطع بزرگ را به نشانه یادبود دوران گذشته‌اش همچنان در روزهای شنبه ادامه می‌دهد.

نیوزیلند هرالد (که گاه به اختصار در میان مردم با نام هرالد هم خوانده می‌شود) به‌طور سنتی از ابتدا به گرایش‌های راست و محافظه‌کارانه گرایش داشته است. هرچند این دیدگاه در ادامه و در اثر واکنش‌ها و انتقادات رسانه‌های رقیب کمرنگ‌تر شده است. هرالد امروزه در سرمقاله‌های خود برای موضوعاتی چون جغرافیای سیاسی و بین‌المللی کشورها، دیپلماسی و مسائل سیاسی به شکل ویژه‌ای اهمیت قائل می‌شود و در این راه خود دیدگاه مطبوعات بریتانیایی همچون ایندیپندنت و آبزرور (ضمیمه یکشنبه‌های روزنامه گاردین) را در پیش گرفته است.

نیوزیلند هرالد از اهمیت فضاهای مجازی و حضور در شبکه جهانی اینترنت هم غافل نبوده و وب‌سایت آن با نام هرالد آنلاین از سال 1998 تا امروز به فعالیت در این عرصه و ارائه و انتشار اخبار به روز مشغول است. طراحی و ساختار وب‌سایت تاکنون دو بار در سال‌های 2006 و 2012 مورد بازنگری قرار گرفته و به‌روزتر شده است که این اقدام موجب اهدای چند جایزه ویژه طراحی به این وب‌سایت شده و اعتبار آن را افزایش داده است. نسخه کاغذی روزنامه هم به‌طور میانگین فروش 144 هزار و 157 نسخه‌ای را تا پایان سال 2014 در هر شماره تجربه کرده است.

زهرا غفاری

رادیو و تلویزیون