ماجراهای دنباله‌دار یک عمارت

او که خود را وارث واقعی تاج و تخت قاجار می‌دانست، به دلیل اختلافاتش با مظفرالدین‌شاه و پسرش، عمارت خود را به یکی از پایگاه‌های مشروطه‌خواهان و مخالفان محمدعلی‌شاه تبدیل کرده بود. در سال 1287 خورشیدی در نزدیکی این عمارت بمبی دست‌ساز زیر کالسکه محمد علی شاه منفجر شد تا بهانه را برای به توپ بستن مجلس مشروطه به دست شاه مستبد قاجار بدهد. پس از واقعه بهارستان، عمارت مسعودیه نیز به همراه خانه ظهیرالدوله و دیگر مشروطه خواهان به رگبار بسته شد.

سال‌ها گذشت و عمارتی که نام یکی از دشمنان میراث فرهنگی این کشور را بر خود دارد، به یکی از آثار فاخر فرهنگی پایتخت تبدیل شد تا جایی‌که نخستین مأمن کتابخانه ملی و موزه ملی ایران را به خود اختصاص دهد. سال‌ها بعد این عمارت چندین بار بین دستگاه‌های دولتی دست به دست شد تا در نهایت در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار گرفت و سال 1377 به ثبت ملی رسید. با وجود این، سال 1389 این خانه صندوق احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی به مدت 59 سال برای مرمت و بهره‌برداری به بخش خصوصی واگذار شد. اما طی دو سال گذشته ناقص ماندن مرمت بنا و شیوه استفاده از آن توسط بهره‌بردار به مذاق صندوق احیا خوش نیامد. با ورود هنرمندی که با بازسازی صحنه‌های تاریخی، قصد به تصویر کشیدن حادثه به توپ بستن مجلس را داشت، کار میان بهره‌بردار و صندوق احیا بالا گرفت، تا جایی‌که مدیرعامل صندوق احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی دیروز اعلام کرد عمارت تاریخی مسعودیه تهران توسط صندوق احیا و یگان حفاظت میراث فرهنگی به دلیل تخلفات مکرر و عمل نکردن به تعهدات از بهره‌بردار باز پس گرفته شد.

به گفته محمدرضا پوینده، طبق قرارداد عمارت مسعودیه در مدت سه سال باید کاملا مرمت می‌شد، اما شرکت بهره‌بردار قبل از اجرا و به پایان رساندن مراحل مرمت نسبت به بهره‌برداری از عمارت اقدام کرد.

کمیل انتظاری

ایران