کاهش تعداد بچه ها آینده جامعه آلمان را تهدید می کند

جام جم آنلاین: پایین آمدن نرخ رشد جمعیت در آلمان افکار عمومی و دولتمردان را بشکل جدی به خود مشغول کرده است. این مشکل بطور ویژه خود را در ایالت های شرقی آلمان نشان می دهد.

کد خبر: ۹۱۷۲۲

به گزارش شبکه BBC ، کاهش تعداد بچه در آ لمان به این مفهوم است که در آینده نیروی کار کاهش می یابد و به علاوه تعداد کمی از جمعیت جوان کشور مجبورند برای گروه عظیم سالمندان کار کنند. تعداد مالیات دهندگان کم می شود و کاهش جمعیت جوان کشور، که بیشترین مصرف کننده هم هستند، گردش اقتصاد کشور را مختل میکند.
صرفه جویی های دولت آلمان در زمینه خدمات اجتماعی باز هم بر شدت این مشکل می افزاید.
کم شدن تعداد مهد کودک و کودکستان ها، نبودن مدارسی که تمام روز دانش آموزان را بپذیرند و افزایش آمار بیکاری نوعی عدم اطمینان در میان مردم بوجود می آورد.
نگرش بازار کار به زنان در سن زاد ولد دلگرم کننده نیست. در حالی که، گرایش زنان به اشتغال و استقلال مالی رو به افزایش است، داشتن فرزند کوچک برای ورود به بازار کار نکته ای منفی به حساب می آید و این در حالی است که مدام از تعداد مراکز نگهداری کودکان هم کاسته می شود. بنابراین کاهش نرخ جمعیت در آلمان موضوع چندان دور از ذهنی نیست.

خانم " برگیته برانت" روانکاو خانواده در این مورد می گوید: "با وجود تمام اشکالات دولتی و خدمات اجتماعی موضوع دیگری که به طور ویژه در مورد آلمان می باید مورد توجه قرار گیرد ترس ها و نگرانی هائی است که به دلیل جنگ جهانی دوم در خانواده های آلمانی وجود دارد و با اینکه چند دهه از پایان جنگ می گذرد هنوز هم اثرات آن باقی است. خانواده بعد از جنگ در آلمان فرصت آن را نیافت که بر بلایای روانی جنگ فایق آید. روابط سرد در خانواده بر تربیت کودکان هم تاثیر گذاشت. محبت لازم در خانواده ها پی ریزی نشد و این روند در نسل بعدی هم ادامه یافت.
خانم برانت ترس را یکی از موانع در بوجود آمدن خانواده های پر جمعیت می داند: "وسائل ارتباط جمعی با مطرح کردن مشکلات اجتماعی و اقتصادی - که به واقع وجود هم دارند - تصویری از آینده می دهند که قبل از هر چیزی ترس ایجاد می کند. برای غلبه بر ترس ها که ریشه در گذشته آلمانی ها دارد زمان بیشتری لازم است؛ همچنین همزمان لازم است در عرصه ها ی اجتماعی تلاش شود و در مردم آمادگی روانی بیشتر ایجاد شود."

"ولفگانگ مایر"، مردم شناس و روزنامه نگار است. او علت را بیشتر در بی کفایتی دولت برای حل مشکلات مردم می داند: "ادامه وضعیت فعلی، آلمان را به یک جامعه بیمار تبدیل می کند. اجتماعی که علاوه بر مضرات اقتصادی و اجتماعی اش خالی از هر گونه تحرک است. جامعه ای که سالخوردگان آن تمام مدت در فکر پس انداز هستند تا در روزهای پیری درنمانند و جوانان هم به عنوان نیروئی که باید بیش از توان خود کار کند، از جوانی خسته است."
در یک محل بازی کودکان در شهر دوسلدورف، مادر جوانی که به همراه فرزند دوساله اش مشغول بازی است، از بچه داری با عشق حرف می زند. او باید یک سال دیگر صبر کند تا فرزندش بتواند وارد کودکستان شود. تازه چون او شاغل نیست کودکستان به شکل نیمه وقت خواهد بود. او امیدوار است به زودی به کاری که به دلیل بچه دارشدن از دست داده است، دوباره بر گردد.
تمام شهروندان آلمان (از جمله خارجی هایی که اقامت طولانی مدت دارند) می توانند از کمک مالی دولت برای خانواده های بچه دار، بر خوردار باشند. این کمک ها تا سن 17سالگی کودک به شرط آن که در حال تحصیل باشد، تعلق می گیرد.
در میان مهاجرین در آلمان، خانواده های زیادی دیده می شوند که دارای فرزندان زیادی هستند.
ترک ها، به خصوص آنهایی که در میانسالی هستند، بچه های زیادی دارند. همینطور خانواده های مهاجر از رومانی و یوگسلاوی سابق، پر جمعیت هستند.
"گورکان" سال دارد و سالهاست که از ترکیه به آلمان آمده است. او حدود هزار یورو از کمک های دولتی برای شش فرزندش دریافت می کند و معتقد است آلمانی ها "قدر بچه دار شدن را نمی دانند."
ظاهرا آنچه که می تواند جامعه آلمان را از مشکلی که رو در رویش قرار گرفته، برهاند برنامه های است که از سوی دولت و تامین رفاه اجتماعی باید به اجرا درآید. در کنار همه اینها می باید نقش جدی معضل بیکاری را هم در نظر گرفت.