قتل با تبر و قاتل ناشناخته

اگرچه هالیوود، لیزی را یک قاتل معرفی کرد و شایعات مختلف بر جنایتکار بودن او اصرار داشت، اما هیات ‌منصفه دادگاه او را تبرئه کرد و لیزی تا زمان مرگ به‌عنوان زنی متشخص و دوستدار حیوانات شناخته می‌شد. تا زمان مرگش در سال 1937، این داستان جنایی در مورد او در رسانه‌ها و بین مردم شنیده می‌شد: «لیزی بوردن، تبری را برداشت و با 40 ضربه پیاپی، مادرش را به قتل رساند. پس از مشاهده جنایت خود، همین کار را و با 41 ضربه در مورد پدرش هم انجام داد.» فیلمی نیز در همین رابطه ساخته شد و الیزابت مونتگومری با بازی در نقش لیزی، او را قاتلی خشن نشان داد که پدر و مادرش را به طرز فجیعی به قتل رسانده است. در آن فیلم نشان داده شد لیزی در زمان قتل، لباسی بر تن نکرده بود تا قطره خونی روی لباس‌هایش نریزد، اما بسیاری از مردم بر این باور بودند که لیزی قربانی مقامات بی‌کفایتی شد که اجازه دادند قاتل اصلی از دستشان فرار کند.

همه چیز از صبح چهارم آگوست 1892 آغاز شد. لیزی در اتاق پذیرایی خانه‌شان در شهر فال ریور در ایالت ماساچوست در حالی پدر خود اندرو بوردن بانکدار را پیدا کرد که سرش به دلیل اصابت جسمی بشدت متلاشی شده بود. او روی مبل غرق در خونی افتاده بود که به نظر می‌رسید در زمان ورود قاتل به خانه، در حال چرت زدن روی آن بوده، اما این پایان ماجرا نبود. تصور می‌شد ابی بوردن، نامادری لیزی حدود یک ساعت قبل خانه را ترک کرده و به دیدن یکی از دوستانش رفته باشد، اما او هیچگاه خانه را ترک نکرده بود. جسد او روی پله‌های خانه در حالی پیدا شد که وضعیتی مشابه با همسرش داشت.

سوءظن‌ها علیه لیزی زیاد شد. البته او در جریان بازجویی‌ها به ماموران پلیس گفت که در زمان وقوع این جنایت، در انبار به دنبال قلاب ماهیگیری بوده است.

بریجت سولیوان، دختر خوانده این خانواده نیز در زیرزمین در حال چرت زدن بود، اِما بوردن، خواهر بزرگ‌تر لیزی نیز در همان زمان خارج از شهر بود. جان مورس، دایی خانواده نیز در حال انجام چند دیدار کاری بود. با تمام این موارد، باز هم انگشت اصلی اتهامات به سمت لیزی بود.

محاکمه او ژوئن 1983 آغاز شد و مدارک و شواهد ابتدا علیه او بود. هیچ عشق و علاقه‌ای بین دختران بوردن و نامادری آنها نبود و او همواره به پدر خانواده غر می‌زد که پول و خرجی آنها را قطع کند. چنین رابطه‌ای در مورد پدرشان نیز وجود نداشت زیرا خساست و خشونت او در خانه بین اهالی فال ریور کاری شناخته شده بود. حتی این نظریه مطرح شد که لیزی در حالت صرع به والدینش حمله کرده و به همین دلیل خاطره‌ای از آن جنایت ندارد، اما پلیس هیچ سلاح، شاهد و پیراهن خون‌آلودی پیدا نکرد و مدارک موجود بسیار سست و متزلزل بود.

پس از تبرئه از سوی دادگاه، لیزی به همان خانه بازگشت و تا سال 1923 به صورت مشترک با خواهرانش در آن خانه زندگی می‌کرد. گفته می‌شد در همان زمان بازجویی و تحقیق پلیس، سه نفر علیه لیزی شهادت دادند، اما آن‌قدر متقن نبود که بتواند پلیس را مجاب کند.

با گذشت سال‌ها این داستان قدیمی همچنان در مورد لیزی شنیده می‌شد و او را بازیگر اصلی این جنایت معرفی می‌کرد. همین مسائل باعث شد دوستانش کم‌کم او را ترک کردند و در روزهای پایانی عمرش، هیچ کس به ملاقات او نمی‌رفت. در زمان مرگ، ثروتی حدود 30 هزار دلار داشت که آن را به انجمن حمایت از حیوانات داد. او در حالی از دنیا رفت که هیچ‌گاه در مورد رنج‌هایی که تجربه کرده بود، حرفی نزد.

حسین خلیلی