خاطرات بیوک میرزایی از روزهای انقلاب
«یادم میآید که در روزهای انقلاب در پادگان جی سهراه آذری گلولهها از بغل گوشمان رد میشد و ما داشتیم یک پادگان را تصرف میکردیم. من کسی هستم که در این انقلاب سهیمم.پسرعمویم درست کنار من تیر خورد. جابهجا روی دستهای من فوت شد. من با چشمان خودم دیدم که چطور جوانهای ما عاشقانه برای کشور، اسلام و رهبرشان جانفشانی کردند.»
اینها بخشهایی از صحبتهای بیوک میرزایی بازیگر سینما و تلویزیون است.
او در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان، از خاطراتش در روزهای انقلاب گفت: «دوران انقلاب قشنگیاش این بود که آدم ناخواسته احساس میکرد در دل مردم است. من از خانه که بیرون میآمدم تا میدان فاطمی، بدون اینکه متوجه شوم پیاده میآمدم. جوشش مردم خیلی زیاد بود. آنقدر این مسیر را خوب طی میکردی، آنقدر شاد بودی که تمام شدن راه را نمیفهمیدی. اینها خاطرههایی است که این روزها کمتر آدم با آن مواجه میشود.» شنیدن این خاطرات زیبا از بازیگری که معمولا در فیلمها و سریالها با نقش منفی ظاهر میشود خواندنی است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
