ارتش سوریه در تحولات میدانی دست برتر دارد

در این‌باره با دکتر حسن لاسجردی، کارشناس مسائل خاورمیانه گفت‌وگو کرده‌ایم.

به نظر می‌رسد کشته شدن علوش به عنوان یک عضو ارشد تروریست‌ها نشان از موضع برتر ارتش سوریه دارد، نظر شما چیست؟

من فکر می‌کنم تبعات اخیر حضور روسیه و ایران در سوریه بسیار مهم است. آنها با دست باز عمل می‌کنند و حضور پررنگ و بردن نیرو و اعلام رسمی این که در سوریه علیه تروریسم می‌جنگیم، نشان می‌دهد وضعیت فنی جنگ دچار تغییر و تحولات شده است. در عین حال طرح موضوع روند سیاسی در سوریه براساس آن چیزی که در ژنو و وین در حوزه سیاسی و همچنین پاریس در حوزه ترور و وحشت اتفاق افتاد نشان می‌دهد پرونده سوریه در دو کانال نظامی و سیاسی در حال حرکت رو به جلو است. وقتی پرونده سیاسی به یک فضای امنیتی و نظامی وارد می‌شود، بازیگران فضای نظامی از لحاظ رفتار متعادل‌تر می‌شوند و در همین قضیه آمریکایی‌ها با تمرکز بر از بین بردن داعش همچنین دعوت دولت سوریه به فرآیند سیاسی تلاش کردند نشان دهند از فرآیند صرف نظامی در سوریه فاصله گرفته‌اند. از طرف دیگر بحث حضور حزب‌الله در فرآیند نظامی سوریه در حقیقت کانال‌های ارتباطی با سوریه و لبنان را بسته و مانع کمک به تروریست‌ها در سوریه شده و سبب شده تروریست‌ها دچار کاستی شوند و در این فضا هم «فرآیند سیاسی» دست بالاتر در سوریه دارد.

آیا این روند تاثیری در حرکت گروه‌های تروریستی و حامیانشان به سمت فرآیند سیاسی داشته است؟

در مجموع به نظر می‌رسد نزاع نظامی لااقل در برخی حوزه‌ها کمرنگ شده و به سمت فرآیند سیاسی رفته است. در این فضا سوریه هم در تلاش است مراکز استراتژیک را بگیرد و از دو هفته پیش بود که بحث‌ها درباره مساله حلب به عنوان نقطه هدف ارتش سوریه مطرح و همه بحث‌های نظامی روی حلب متمرکز شد.

در عین حال حضور مستشاری ایران و حضور نظامی پررنگ روسیه سبب افزایش روحیه ارتش سوریه شده و این ارتش در هفته‌های گذشته با یک روحیه بهتر در حال جنگ است و کشته شدن علوش، سرکرده تروریست‌ها نشان می‌دهد آنها با دقت نظر بالا در صدد حذف رقیب هستند.

اختلافات جبهه النصره و دیگر گروه‌های تروریستی هم زیاد شده است. آنها بر سر این اختلاف دارند که چه گروه‌هایی می‌توانند در نهایت سر میز مذاکرات بنشینند و این یکی از دغدعه‌های تروریست‌ها در سوریه است.

این گروه‌ها مورد حمایت کشورهایی همچون عربستان، ترکیه، قطر و دیگر کشورها هستند. به نظر می‌رسد این کشورها که می‌خواهند سهمی در سوریه داشته باشند، به گروه‌ها برای ورود به فرآیند فشار وارد می‌کنند و این نشان می‌دهد از رویکرد نظامی کاسته شده و جبهه معارضین دچار فراز و نشیب شده است.

کشورهای رقیب یا باید بجنگند یا در فرآیند سیاسی باشند که به نظر می‌رسد بخش دوم را انتخاب کردند.

بخشی از نیروهای معارضین ترجیح دادند یا درخواست کردند تا آنها را جابه‌جا کنند تا با تسلیم سلاح‌ها در امان بمانند. به همین دلیل از جنوب دمشق به رقه رفتند تا بتوانند خود را حفظ کنند. ارتش سوریه هم با تجربه دست برتر را در تحولات میدانی کشور دارد.