هر که من مولای اویم ، این علی ع مولای اوست

در آن هنگام بانگ اذان سراسر بیابان را فرا گرفت و ندای موذن بلند شد. پیامبرص نماز ظهر را با آن اجتماع بزرگ بجا آورد و سپس بر فراز منبری که از جهاز شتران فراهم آمده بود ، قرار گرفت و با صدای بلند خطبه ای ایراد کرد و در بخشی از آن فرمود: من در میان شما 2 چیز گرانبها به یادگار می گذارم ، چگونه با آن معامله خواهید کرد؛ ناشناسی پرسید: مقصود از آن دو چیز گرانبها چیست؛ پیامبرص فرمود: ثقل اکبر کتاب خداست... و ثقل اصغر عترت و اهل بیت من است... هان ای مردم ، بر کتاب خدا و عترت من پیشی نگیرید و از آن دو عقب نمانید تا نابود نشوید. در این هنگام پیامبرص دست علی ع را گرفت و بالا برد تا جایی که سپیدی زیر بغل او بر همه نمایان شد و آن گاه پرسید: هان ای مردم ، سزاوارترین فرد بر مومنان از خود آنان کیست؛ یاران پاسخ گفتند: خداوند و پیامبر او بهتر می دانند. پیامبرص ادامه داد: خداوند مولای من و من مولای مومنان هستم و بر آنها از خودشان سزاوارترم . هان ای مردم «هر کس که من مولا و رهبر او هستم ، علی ع هم مولا و رهبر اوست». رسول اکرم جمله اخیر را 3 بار (و به نقل احمد بن حنبل در مسند: 4 بار) تکرار فرمود و سپس چنین ادامه داد: پروردگارا ، دوست بدار کسی را که علی ع را دوست بدارد و دشمن بدار کسی را که علی را دشمن بدارد. خدایا ، یاران علی را یاری کن و دشمنان او را خوار و ذلیل ساز. پروردگارا ، علی ع را محور حق قرار ده سپس اضافه کرد که : لازم است حاضران به غایبان خبر دهند و دیگران را از این امر آگاه سازند.

مژده جبرئیل به پیامبر ص

هنوز اجتماع عظیم به حال خود باقی بود که جبرئیل نازل شد و به پیامبر مژده داد که امروز [روز غدیر] خدا دین خود را کامل کرد و نعمت خویش را بر مومنان تمام ساخت . (مائده : 3) سپس پیامبر فرود آمد و اصحاب ایشان گروه گروه به علی ع تبریک گفتند و او را مولای خود و مولای هر زن و مرد مومن خواندند.

غدیر در منابع اهل سنت

در اهمیت غدیر همین بس که در کتابهای دانشمندان اهل سنت این حادثه از 110 صحابی نقل شده است. در قرن دوم (عصر تابعان) این حدیث از 89 تابعی نقل شده است و در قرنهای بعد در مجموع 360 تن از علما و دانشمندان اهل تسنن این حدیث را در آثار خود آورده اند و از جمله طبری ، مورخ بزرگ در این زمینه کتابی نگاشته و حدیث غدیر را از بیش از 70 طریق از نبی مکرم اسلام نقل کرده است . دانشمندان شیعه نیز پیرامون این واقعه کتابهای برجسته ای نوشته اند که در راس همه آنها می توان از الغدیر اثر جاودان علامه امینی یاد کرد.