توانایی ابراز وجود در جوانان

جامجم آنلاین: به استعداد خودت ایمان داشته باش ، همانطور که به خدا ایمان داری. روح تو پارهای از آن «واحد» بزرگ است ، نیروهایی که در تو هست ، مانند دریای وسیعی ، عمیق و بیپایان است. (ویلکو)

کد خبر: ۸۶۱۰۱

یکی از مهمترین ویژگیهای وجودی هر انسان و به ویژه جوانان ، ابراز آن است. به عبارتی جوان پس از درک وجود خود مایل است آن را بروز دهد. ابراز وجود در حقیقت مستلزم شناخت خود ، ارتباط با این «خود» و سپس برقراری رابطه با جهان اطراف است به گونهای که ویژگیهای وجود برای خود و دیگران تعریف شود.
یکی از بهترین راههای ابراز وجود برای جوان ، نشان دادن توانمندیها و قابلیتهای اوست. جوان با مجموعهای از تواناییها و ناتوانیهای خود مواجه است و نهایتا آنها را میپذیرد سپس با توجه به آموختهها و شیوه تربیتی که دریافت نموده سعی می کند به مدد توانمندیهایش «خود» را به اجتماع معرفی کند و به عبارت دیگر ابراز وجود نماید. او در واقع به این ترتیب به یکی از نیازهای روحی خود پاسخ میدهد.
در حالی که از این طریق اعتماد به نفس را در خود پرورش میدهد ، با سایر افراد ارتباط برقرار میکند و به طور کلی به سلامت روان خود کمک میکند. تحقق همه این اهداف در سایه ابراز وجود میسر میشود.
اما اگر جوان به هر دلیلی این قابلیت یعنی «ابراز وجود مثبت» را در خود نیابد ، برای جبران خلا ناشی از آن به سمت تظاهرات منفی کشیده میشود.
به هر حال او باید به طریقی وجود خود را اثبات کند. اگر از طریق ویژگیهای قابل ستایش و مقبول موفق به این کار نشود ، به روشی دیگر این نیاز روحی را تامین میکند و از یک موضع منفی که میتواند به صورت دروغگویی ، برخورد نامناسب با اطرافیان، تظاهر به برخورداری از صفات مثبت، و غیره ظاهر شود، خود را تعریف میکند لذا برای جلوگیری از این وضعیت ناهنجار باید راهکارهای مناسبی را بکار گرفت.
همانطور که اشاره شد شناخت قابلیتهای فردی نقش مهمی در ابراز وجود مثبت دارد و لذا یکی از بهترین روشهای تقویت آن، کمک به جوان برای درک تواناییهای اوست.
با شناخت ظرفیتها ، جوان اراده لازم را جهت معرفی خود به اجتماع مییابد بنابراین استفاده از برنامههای آموزشی در جهت «خودشناسی» برای رسیدن به این هدف بسیار سودمند است.
در واقع برای ابراز وجود جوان باید یک سری مهارتها را بیاموزد که از مهمترین آنها به افزایش آگاهیها و دانستهها، ارتقای توانمندی در سخن گفتن و قدرت بیان، همراه با یادگیری گوش فرا دادن به دیگران، میتوان اشاره کرد.
به منظور دستیابی به این اهداف والدین باید از مقایسه فرزندان خود با دیگران بپرهیزند، قابلیتهای آنان را یافته و در تقویت آن بکوشند.
در حقیقت لازم است برای تعالی ظرفیتهای موجود در فرزندان تلاش کنند، نه آنکه انتظاراتی دور از توان آنها داشته باشند و با اصرار بر کسب آنها، جوان خود را به ابراز آنچه در وجودش نیست وادار کرده از ابراز وجود خودش بازدارند.