نقش زنان در توسعه اقامتگاه‌های بومی

شکل‌گیری اقامتگاه‌های بومی برای اسکان گردشگران اقدام مثبتی بوده که از سوی بخش خصوصی انجام شده است و هم‌اکنون در شهرهای شمالی، جنوب و مناطق کویری شاهد عملکرد آنها هستیم.

یکی از اهداف شکل‌گیری این اقامتگاه‌های بومی گردشگری توسعه پایدار روستا‌ها با استفاده از ظرفیت خود روستانشینان خصوصا زنان روستایی است، با گسترش اقامتگاه‌های بومی می‌توان امید داشت که شاهد کاهش تاثیرات منفی هنگام ساخت خانه‌ها، کسب بیشترین مزایای اقتصادی برای ساکنان بومی، کمترین اثر بر فرهنگ بومی و بیشترین احترام برای ساکنان بومی و بیشترین میزان رضایتمندی برای گردشگران بود. بر این اساس است که باید با توانمندسازی زنان روستایی اقدام به گسترش بیشتر این نوع اقامتگاه‌های بومی کرد.

این اقامتگاه‌ها فقط مکانی برای اسکان نیست، بلکه باید مثل یک بسته گردشگری به آن نگاه کرد تا گردشگر خود را در یک محیط بومی که ساکنان با لباس‌های بومی، غذاهای بومی با چیدمان سنتی معرف فرهنگ آن منطقه از مهمان پذیرایی می‌کنند، حس کند.

در این میان زنان روستایی نقش اصلی را در توسعه این اقامتگاه‌ها دارند. چون همواره بحث پذیرایی و پختن غذا و دوختن لباس‌های محلی بر دوش زنان است. در روزگاری که رویکرد گردشگری در سراسر جهان به سمتی رفته است که از امکانات روستاها و امکانات بومی هر منطقه استفاده شود در کشور ما نیز باید به این سمت برویم تا از یک طرف گردشگران با فرهنگ‌های مختلف بومی آشنا شوند و از طرف دیگر روستاهای ما احیا شوند و زنان روستایی ما نیز از فقر بیرون بیایند.