بهبود وضع زنان روستایی با تکیه بر صنعت گردشگری

این روزها که روستاها در ایران کم‌جمعیت تر شده اند و بعضا مشکلات معیشتی بسیاری گریبان روستاییان را گرفته است یک صنعت نوین و تازه می‌تواند خون تازه ای در رگ های زندگی روستایی جاری کند. آن هم صنعت گردشگری است.

روستاهای ایران با توجه به ظرفیت‌هایی که دارند هم از نظر طبیعی هم از نظر میراث ماندگار فرهنگی می‌توانند مقاصد گردشگری خوبی باشند. در این بین زنان روستایی نیز می‌توانند نقش محوری در این صنعت داشته باشند.

گردشگری می‌تواند منجر به توانمندسازی زنان روستایی شده و با برنامه‌ریزی به توسعه پایدار روستاها منجر شود.

در واقع زنان روستایی بخش مهمی از نیروی کار در این زمینه هستند. براساس آمارها بیش از
یک چهارم جمعیت کل جهان و حدود نیمی ازجمعیت روستاهای ایران (49 درصد) را زنان تشکیل می‌دهند. فعالیت‌های اقتصادی زنان روستایی درامر صنعت گردشگری و خدماتی که به گردشگران می‌دهند، نقش مهمی در افزایش درآمد خانواده و کاهش فقر و محرومیت در میان روستاییان دارد و البته این امر نیاز به زمینه های لازم دارد.

باید ابتدا آموزش های لازم در این زمینه به زنان روستایی داده شود. در این زمینه می‌توان با یک برنامه ریزی ساده عمل کرد. خصوصا این که خدمات مربوط به گردشگری چندان پیچیده و تخصصی نیست.

با فراگیری چند مهارت ساده می‌توان نیروی انسانی خوبی برای صنعت گردشگری روستایی تربیت کرد.در نتیجه زنان روستایی با مهارت اندک، می‌توانند کارهای خدماتی مربوط به گردشگری همچون آماده‌کردن غذا، اداره محل های اقامتی بومی و خانه‌های روستایی ، صنایع دستی و سوغات های محلی و دیگر خدمات مسافرتی را انجام دهند. در واقع مزیت اصلی صنعت گردشگری روستایی این است که نیروی کار در آن نقش اساسی دارد. گردشگری روستایی بیشتر یک صنعت کاربر است تا سرمایه‌بر. در نتیجه در روستاها با سرمایه اندک و با یک آموزش مقدماتی می‌توان بسیاری از زنان روستایی را درگیر آن کرد و این امر در نهایت به توسعه پایدار آن روستا منجر می‌شود.

اما در این بین باید به این نکته هم توجه کرد که اکنون تنها 62 درصد از زنان روستایی ایران با سواد هستند. برای همین باید ابتدا برخی زیرساخت ها را در روستا‌ها ایجاد کرد.

این روز ها نیز که روستاها اندکی از رونق افتاده است می‌توان با ایجاد بستر مناسب برای ‌ گردشگری روستایی راه حل اساسی برای احیای نواحی روستایی محروم از طریق درگیر‌کردن زنان روستایی در این صنعت ایجاد کرد.

در واقع با دخالت دادن زنان روستایی در گردشگری بخش مهمی از درآمدهای شهرنشینان این بار در مناطق روستایی خرج شده و همین موضوع در نهایت باعث می‌شود که در آمد‌ها عادلانه تر توزیع شده و جریان ورود پول به روستاها تسهیل شود و دیگر شاهد روند مهاجرت روز افزون روستاییان به شهر نباشیم.

همچنین گردشگری روستایی می‌تواند به افزایش فرصت‌های شغلی برای زنان روستایی منجر شود و وضعیت معیشتی و در‌آمدی آنان را بهبود ببخشد.

توسعه صنعت گردشگری روستایی خصوصا در میان زنان روستایی می‌تواند درنهایت منجر به بهتر‌شدن وضع زندگی این زنان شود.

خوداشتغالی زنان روستایی درکسب وکارهای مربوط به گردشگری از جمله ایجاد مکان های اقامتی، بوم گردی و همچنین برپا کردن فروشگاه‌های کوچک سوغات و صنایع دستی، در نهایت باعث افزایش استانداردهای زندگی روستاییان، احیای روستا‌ها و توسعه پایدار گردشگری
بومی می‌شود.

فواد شمس