شربت نشاط‌آوری برای روزه‌داران

زکریای رازی گفته است، نوشیدن شربت سکنجبین مزیت‌های زیادی دارد و مهم‌ترین فایده آن، کمک به دفع صفرا و جلا دادن کبد است.

این شربت دلچسب، بخصوص در وعده افطار اگر همراه خیار رنده شده استفاده شود، بسرعت دهان را مرطوب، مجاری تنفسی را خنک و حرارت و سموم بدن را همراه ادرار و عرق دفع می‌کند و سبب مهار پرنوشی شده، تا حدودی عروق را جلا می‌دهد و خون را تصفیه می‌کند، ضمن این که خیار به دلیل داشتن ترکیبات فیبری سبب لینت مزاج می‌شود و خاصیت مسهل دارد و برای رفع یبوست مفید است.

تفاوت سکنجبین و سرکه شیره

سکنجبین در اصل سرکه انگبین است چرا که در گذشته آن را با سرکه و انگبین (عسل زنبور) درست می‌کردند و زمانی که برای تهیه آن به جای عسل، از شیره انگور استفاده کنند، سرکه شیره نامیده می‌شود که در مقایسه با سکنجبین‌هایی که این روزها با سرکه صنعتی و شکر تهیه می‌شود، فواید بیشتری دارد. سکنجبین تهیه شده با عسل و شیره علاوه بر تسکین عطش، برای رفع سردرد و تقویت معده و کبد
سودمند است.

سکنجبین هر چه ترش‌تر باشد، برای افرادی که بر اثر سردی دچار معده درد می‌شوند، اعصاب ضعیفی دارند، دچار تکرر ادرار هستند و برای مبتلایان زخم‌های گوارشی و بخصوص کسانی که در وعده افطار، حالت دل به هم خوردگی و تهوع دارند یا زیاد سرفه می‌کنند توصیه نشده است، اما افراد گرم مزاج بخصوص اگر در مناطق گرم ساکن هستند می‌توانند از سکنجبین با سرکه بیشتر برای کاهش حرارت کبد و ایجاد آرامش در فواصل افطار تا سحر استفاده کنند.

برای تهیه سرکه انگبین، عسل را با چهار برابر آب حرارت دهید تا حجم آب و عسل به نصف برسد و در مرحله بعد نصف مقدار عسل، سرکه اضافه کنید و حرارت دهید تا محتویات شربت کاملا مخلوط و غلیظ شود. برای تهیه سکنجبین هم روش فوق را اجرا کنید و به جای عسل یا شیره از شکر استفاده کنید.

اگر گرم مزاج هستید، می‌توانید به سکنجبین مقداری عرق یا تخم کاسنی که مزاج سرد و خنکی دارد، بیفزایید و به همراه کاهو، خیار، آب طالبی یا گرمک یا آب خنک که طبع سردی دارد، میل کنید. اگر سرد مزاج هستید، چند شاخه نعناع تازه وارد سکنجبین کنید یا آن را با عرق نعناع، گلاب، عرق بیدمشک و بهارنارنج که طبع گرمی دارند، مخلوط کنید.

فاخره بهبهانی‌/‌ گروه سلامت