تکرار سرنوشت آشوراده در دنا

رئیس هیات مدیره کانون سبز فارس به مهر می‌گوید، هرگونه تعرض تحت لوای توسعه لگام‌گسیخته گردشگری در منطقه دنا و بویژه منطقه ارزشمند کوه ‌گل ضمن به خطر انداختن ویژگی‌های بین‌المللی منطقه دنا، موجب به‌هم خوردن تعادلات اکولوژیک بخش مهمی از رشته کوه زاگرس میانی خواهد شد که تامین‌کننده آب شرب و رونق اقتصادی بخش قابل توجهی از جنوب کشور است.

بهمن ایزدی یادآور می‌شود: منطقه استحفاظی و ذخیره‌گاه زیست‌کره دنا، دارای 169 گونه جانوری ازجمله کل و بز و پلنگ و حدود 1700 گونه گیاهی است که تعدادی از آنها منحصر‌به‌فرد و اندمیک این ناحیه هستند و که‌گل (کوه‌گل) نیز رویشگاه 17 درصد از گیاهان اندمیک کشور است، از همین رو مدیریت، پایش و حفاظت از منطقه ضروری است. وی می‌افزاید: این منطقه در حالی با طرح جدید واگذاری به میراث فرهنگی بشدت تهدید می‌شود که در چند سال اخیر نیز به دلیل احداث جاده غیرضروری تا سرشاخه‌های منابع آب کوه‌‌گل، تسهیلات لازم برای تردد و حضور گردشگران غیرمسئول به وجود آمده و موجب شده به رویشگاه‌های گیاهی، زیستگاه جانوران، تالاب‌ها و منابع آب و خاک کوه ‌گل لطمات جبران‌ناپذیری وارد شود و این زیست‌بوم که از دیرباز به دلیل تنوع گیاهی بسیار خوب از سوی بومیان سی‌سخت و بویراحمد به که‌گل (کوه‌گل) معروف بود، حالا به سرزمینی صیقلی و مکان زباله‌های پراکنده تبدیل شده است. رئیس هیات مدیره کانون سبز فارس به توافقاتی که سال گذشته بین برخی مسئولان کهگیلویه و بویراحمد انجام شده، اشاره کرده و می‌گوید: بر این اساس مقرر شده، جاده دسترسی به مناطق و ارتفاعات کوه‌گل توسط سازمان میراث فرهنگی مرمت و تعریض شود و پاسگاه محیط‌بانی کوه‌‌گل تخریب و به‌جای آن ساختمان‌ها و مستحدثات سازمان گردشگری بنا شود و با عقب‌نشینی سازمان حفاظت محیط‌زیست از بانک ژنتیک گیاهی و مناطق امن کوه‌گل به سمت ناحیه بَرِباز در جنوب شرق عملا بخش ارزنده‌ای از مناطق استحفاظی کوه‌‌گل در اختیار سازمان میراث فرهنگی به منظور توسعه و تسلط بخش گردشگری قرار گیرد.

ایزدی با اشاره به شهادت 112 نفر از محیط‌بانان کشور به منظور حفظ مواهب طبیعی و پایش تنوع زیستی کشور می‌افزاید: سال‌هاست دو نفر از محیط‌بانان منطقه استحفاظی دنا برای ممانعت از تعرض به گونه‌های جانوری دنا در زندان یاسوج به سر می‌برند، اما به نظر می‌رسد مدیران و برنامه‌ریزان سازمان محیط‌زیست با واگذاری زیستگاه‌ها و مناطق امن به دیگر سازمان‌های دولتی برای بهره‌برداری، نسبت به حفظ دستاورد این محیط‌بانان که با از‌جان‌گذشتگی از آب و خاک میهن حفاظت کرده‌اند، بی‌تفاوت هستند.