زندگی 37 ساله یک خانواده مازندرانی در کنار مارهای سمی

به گزارش فارس، داستان زندگی یک خانواده در روستایی واقع در عمق جنگل‎های میاندورود در حالی تعجب بسیاری از اهالی روستا و برخی مردم این منطقه را برانگیخته است که وی هنوز هم پس از 37 سال زندگی در کنار مارهای خطرناک، از آن به‌عنوان رویدادی جالب و البته خطرناک در زندگی خود و خانواده‎اش یاد می‎کند.

ماجرا از این قرار است که فردی به نام بزرگ موسوی‎نیا از اهالی روستای وارمی شهرستان میاندورود به‌صورت روزانه و هفتگی، مارهایی سمی را در حیاط و منزل روستایی خود مشاهده می‎کند که این روند با گذشت سال‎ها به یک مساله عادی برای خانواده موسوی‎نیا بدل شده است. این مرد روستایی با اشاره به ساخت منزل مسکونی خود در این منطقه به سال 1357 گفت: تقریبا از همان سال متوجه حضور غیرعادی مارها در حیاط خود شدم، در صورتی که قبل از آن اثری از آنها نبود.

موسوی‎نیا به ظاهر شدن گروهی مارها در حیاط و ساختمان منزل خود اشاره کرد و ادامه داد: گاهی به‌صورت روزانه این مارها را می‎بینیم،ولی گاهی نیز ممکن است هر سه روز یکبار شاهد حرکت گروهی آنان باشیم، اما ادامه حضور آنها یک مسأله ثابت در تمام این سال‎ها بوده است. وی تعداد مارهای سمی ظاهرشده در حیاط و منزل روستایی خود را در هر بار مشاهده متفاوت اعلام و اظهار کرد: برخی اوقات تعداد این مارها سه عدد است، اما در برخی روزها این تعداد به هشت تا ده عدد نیز رسیده است که نزدیک به هم حرکت می‎کنند و نوعی حالت تدافعی و حمایتی نسبت به یکدیگر در رفتار آنها مشاهده می‎شود.

این کشاورز مازندرانی به سبک روستایی و سنتی منزل خود اشاره کرد و با ذکر یک خاطره جالب از ورود مار به داخل منزل افزود: یک روز در اتاق پذیرایی همراه خانواده در حال خوردن ناهار بودیم که به‌صورت اتفاقی چشمم به سقف اتاق افتاد. در کمال ناباوری دیدم یک مار از چوب‎های سقف منزل آویزان شده است. خانواده‎ام سراسیمه از منزل خارج شدند و من به‌تنهایی مجبور شدم با آن موجود مهاجم و خطرناک مبارزه کنم که درنهایت بسختی توانستم خطر وی را به‌صورت موقتی دفع کنم. موسوی‎نیا به گردش روزانه مارها در حیاط منزل و استراحت شبانه آنها در مخفیگاه اشاره و بیان کرد: در این سال‎ها تمام اهل خانواده‎ام و کسانی ‎که به منزل من می‎آیند، روش رفتار با این حیوانات خطرناک را یاد گرفته‎اند. اعضای خانواده من بلافاصله پس از دیدن مارها هیچ اقدامی نمی‎کنند تا این مهمان‎های ناخوانده به گوشه‎ای بخزند و از دیدگان محو شوند. وی از تصمیم خود برای تغییر مکان زندگی پس از 37 سال سکونت در این حیاط خبر داد و خاطرنشان کرد: با وجود تنگناهای مالی، در حال ساخت یک منزل در نقطه‎ای دیگر بجز این حیاط هستم، زیرا زندگی با این حیوانات به‌دلیل افزایش تعداد آنها بسیار سخت شده است و از طرفی تصمیم گرفته‎ام با هدف بقای حیوانات وحشی و محیط ‌زیست طبیعی، خانواده‎ام را به نقطه‎ای دیگر به دور از مارها ببرم.