بیمه‌ها وسایل توانبخشی را نادیده گرفته‌اند

علی همت محمودنژاد به مهر گلایه کرد که افزایش قیمت تجهیزات توانبخشی از یک سو و کسری بودجه ادارات کل بهزیستی در سراسر کشور از سوی دیگر، باعث زمینگیر شدن معلولان کشور شده است.

البته با توجه به دستور رئیس‌جمهور در جهت رفع مشکلات تجهیزات توانبخشی معلولان، قرار شده به گفته محمودنژاد، تا اواسط سال 94 پیش‌نویس طرح ملی رفع مشکلات توانبخشی توسط این انجمن تدوین شود و سپس از طریق اداره کل تجهیزات و معاونت توانبخشی بهزیستی، متن نهایی هم تهیه شده و به دولت و رئیس‌جمهور ارسال شود.

چون به قول او ضروری است دولت از محل صرفه‌جویی یارانه‌ها یا اتکا به قانونی که براساس آن هزینه‌های مربوط به دستگاه‌های حمایتی و بودجه باید صددرصد تخصیص داده شود، نسبت به رفع جدی مشکلات تجهیزات توانبخشی گروه‌های مختلف معلولان اقدام کند.

حالا باید دید آیا با توجه به تاکید رئیس‌جمهور، گره مشکلات توانبخشی معلولان در سال 94 باز می‌شود یا این‌که مجموع این اظهارنظرها را هم باید به جمع وعده و وعیدهای متعددی که به معلولان داده می‌شود، اضافه کرد.

جدای از افزایش قیمت وسایل کمک توانبخشی، مشکل دیگری که معلولان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، نبود پوشش بیمه‌ای برای تهیه وسایل کمک توانبخشی است.

همه بیمه‌های پایه و بسیاری از بیمه‌های تکمیلی، تعرفه تهیه وسایل کمک توانبخشی را تحت پوشش خود قرار نمی‌دهند و حتی بیشتر خدمات این بخش، تعرفه‌گذاری هم نشده است.

با این حساب، معلولی که بیمه پایه دارد و حتی احتمال دارد بیمه تکمیلی هم داشته باشد، باید برای تهیه تجهیزات طبی و اندام مصنوعی، خودش دست به جیب شود و همه هزینه‌ها را از جیب بپردازد. در طرح تحول سلامت به عنوان بزرگ‌ترین جراحی نظام سلامت در سال 93 هم توجهی به مشکل تهیه وسایل کمک توانبخشی نشده است و فعلا یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های معلولان، بی‌پاسخ رها شده است.

نبود پوشش بیمه‌ای برای تهیه وسایل کمک توانبخشی باعث شده هزینه‌های زندگی معلولان، به طور ناخواسته افزایش پیدا کند و آنها مجبورند هر ساله بخش عمده‌ای از درآمدهایشان را ـ البته به شرطی که درآمدی هم داشته باشند ـ صرف تهیه تجهیزات ضروری توانبخشی کنند.