حمل و نقل عمومی؛ چالش همیشگی شهرنشین‌ها

این روزها بیشتر کلانشهرهای دنیا با مشکل آلودگی هوا دست به گریبان هستند و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی می‌تواند این مشکل را تا حد زیادی برطرف کند. در این میان این وظیفه دولت و شهرداری هاست که وسایل حمل و نقل عمومی را توسعه دهند و کاری کنند که شهروندان بدون کمترین دغدغه‌ای از آنها استفاده کنند،برای نمونه یکی از وظایف بخش دولتی این است که تعداد اتوبوس،قطارهای شهری و تاکسی‌ها در کلانشهر‌ها به حدی باشد که شهروندان برای استفاده از آن دچار مشکل نشود.

این درحالی است که علاوه برکمیت مسئولان باید به فکر کیفیت این وسایل نیز باشند، زیرا این روزها بیشتر شهروندان به کیفیت وسایل حمل و نقل عمومی توجه ویژه‌ای دارند، ‌چون دیگر سوار تاکسی‌های فرسوده نمی‌شوند. برای آنها مهم است اتوبوس، واگن مترو یا تاکسی تمیز باشد به همین دلیل شهرداری‌ها نباید فقط به کمیت این وسایل بیندیشند. در واقع آنها باید در کنار تلاش برای توسعه حمل و نقل عمومی نظارت کاملی نیز روی بخش‌هایی که در زمینه تعمیر و نظافت این وسایل فعالیت می‌کنند، داشته باشند.

این درحالی است که شهروندان نیز در قبال خدماتی که شهرداری‌ها درحیطه حمل و نقل عمومی ارائه می‌کنند وظایفی دارند، برای نمونه آنها باید در حفظ این وسایل نهایت تلاش خود را به کار گیرند، زیرا وسایل حمل و نقل عمومی مانند اتوبوس و مترو به نوعی دارایی خود شهروندان بوده و بیت المال محسوب می‌شود.علاوه بر این شهروندان وظیفه دارند کم‌کاستی‌هایی را که در این باره وجود دارد به اطلاع مسئولان برسانند تا آنها برای رفع این مشکلات قدم بردارند.در واقع شهرنشین واقعی در برابر مشکلاتی که در محل زندگی خود می‌بیند واکنش نشان داده و برای رفع آنها تلاش می‌کند.

به عنوان مثال در زمان بارش برف و باران بیشتر شهروندان از این گلایه دارند که اتوبوس و مترو آن‌قدر شلوغ است که آنها نمی‌توانند از این وسایل براحتی استفاده کنند.آنها درباره فعالیت رانندگان تاکسی نیز یادآور می‌شوند که بیشتر رانندگان به دنبال مسافر دربستی می‌گردند. باید یادآور شد در چنین مواقعی شهروندان باید مشکلات خود را با سازمان تاکسیرانی در میان بگذارند تا آنها با افزایش تعداد گشت‌های نظارتی خود برای رفع این مشکل قدم بردارند. باید تاکید کرد تا زمانی که شهروندان به اشتباه تصور می‌کنند تذکرات آنها بی‌فایده است نمی‌توان به رفع مشکلات اینچنینی امیدوار بود، زیرا تا شهروندان خواسته‌های خود را مطرح نکنند، هیچ مقام مسئولی برای رفع آنها قدم برنمی‌دارد.