هشدار اول ؛ لغو امتیازهای داوطلبانه

مصوبه مجلس شورای اسلامی مبنی بر تعلیق اجرای پروتکل الحاقی ، در واقع اعلام پایان اغماض پارلمان نسبت به روند اجرای پروتکل الحاقی قبل از تصویب مجلس است.

کد خبر: ۷۶۳۲۳

جمهوری اسلامی در مذاکرات دو سال اخیر و صرفا به منظور اعتمادسازی ، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را قبل از تصویب و امضائ پذیرفت و بازرسان آژانس اجازه یافتند سرزده از تاسیسات اتمی ایران بازدید کنند و مجلس هم با مسامحه ، نظاره گر این روند بود. اما قطعنامه اخیر شورای حکام نشان داد که اردوگاه امریکا با ناپایبندی به پیمان ان.پی.تی ، صرفا به دنبال پیشبرد اهداف سیاسی خود و تحمیل خواسته های فراقانونی و غیرمنطقی به ایران است . تعلیق داوطلبانه غنی سازی نیز اعتماد مدعیان را جلب نکرد به طوری که حتی راه اندازی مجدد یو.سی.اف اصفهان در حضور بازرسان آژانس و دوربین های ناظر آنان را برنتافتند این تاسیسات ارتباطی به چرخه غنی سازی ندارد ، اما با صدور قطعنامه اخیر توقف مجموعه اصفهان را هم خواستار شدند! به نظر می رسد اروپایی ها اقدام های داوطلبانه ایران را نوعی عقب نشینی تلقی کرده اند و در غیاب و با این که یک دیپلماسی فعال ، با ارتقای آستانه انتظارات خود ، پیشروی سیاسی را پیشه ساخته اند. اما دیپلماسی فعال جمهوری اسلامی پس از انتخابات ریاست جمهوری و استقرار دولت جدید ، باید به ماجراجویان نشان دهد که لغو امتیازهای داوطلبانه ، گام نخست در برابر قطعنامه اخیر شورای حکام است و استمرار مواضع شیطنت آمیز امریکا و تروئیکای اروپا و عدم تجدیدنظر در رفتار نسبت به ایران می تواند اقدام های تلافی جویانه جدی تری را در پی داشته باشد. در این میان ، همراهان اروپا در قطعنامه اخیر نیز باید منتظر تجدیدنظر جمهوری اسلامی در روابط تجاری - اقتصادی با آنها باشند. از جمله دولت هند که هم اکنون در داخل کشورش هم به خاطر همگرایی با امریکا با چالش جدی و اعتراض های مردمی روبه رو شده است ، باید خود را برای از دست دادن یک شریک تجاری قدرتمند در منطقه آماده کند. تغییر تراز تجاری با اروپا و سایر کشورهای همراه آنان نیز پس از گزارش دولت به مجلس ، دور از انتظار نیست . در شرایط کنونی که بازار نفت حساس ترین دوران خود را سپری می کند ، تصمیم ایران و سایر کشورهای عضو اوپک می تواند بر بحران بیفزاید و افزایش قیمت نفت بر مشکلات کنونی اروپا خواهد افزود. تغییر نیافتن رفتار اروپا پس از هشدارهای ایران در خصوص لغو امتیازهای داوطلبانه می تواند بررسی خروج ایران از پیمان منع گسترش سلاحهای هسته ای را در پی داشته باشد. اگرچه تصمیم اخیر مجلس به معنای خروج از ان.پی.تی نیست ، اما هنگامی که کشورهای خارج از پیمان از جمله رژیم صهیونیستی از حاشیه امنیت برخوردارند ، هیچ دلیلی برای ماندن ایران در پیمانی که از مفاد آن علیه منافع ملی یک کشور عضو سوئاستفاده می شود ، وجود ندارد. ماندگاری ایران در پیمان ان.پی.تی بستگی مستقیم به رفتار اروپایی ها و آژانس دارد و استمرار خواسته های فراقانونی و ادبیات قلدرمابانه می تواند ایران را به تصمیم نهایی نزدیک تر کند. برای جمهوری اسلامی که نه تنها به لحاظ سیاسی ، بلکه از منظر ایدئولوژیک ، «جهان عاری از سلاحهای هسته ای» یک آرمان است و همه تلاش خود را برای خلع سلاح جهانی به کار می گیرد ، پیشبرد روند حل چالش فعلی از میز مذاکره مطلوب تر است اما گفتگو تنها در شرایط عادلانه و احترام متقابل و در قالب ادبیات مذاکره اتفاق می افتد و زبان زور و تهدید از آداب گفتگو فاصله جدی دارد. روشن است که طرف اصلی این مذاکرات ، آژانس بین المللی انرژی هسته ای است و هیچ کشوری نمی تواند خود را جایگزین یک نهاد بین المللی بداند.