بخشش مرد اعدامی قبل از اجرای حکم قصاص

به گزارش جام‌جم، ساعت یک بامداد پنجم اردیبهشت سال 1388 تلفن افسر نگهبان کلانتری 113 بازار به صدا درآمد و خبر رسید جوان بیست ساله‌ای به نام «مرتضی» در خیابان امیرکبیر به قتل رسیده کشته شده است.

دقایقی بعد بازپرس و کارآگاهان جنایی خود را به محل وقوع قتل رساندند و تحقیقات در این زمینه را آغاز کردند. بررسی‌های مقدماتی نشان می‌داد جنایت با انگیزه ناموسی انجام شده و در این رابطه سه نفر از جمله زنی به نام «سمیرا» دستگیر شدند.

سمیرا که ساعتی پس از جنایت همراه یکی از آشنایانش دستگیر شده بود، ابتدا خود را بی‌گناه خواند، اما سرانجام لب به اعتراف گشود و گفت شوهر بیست و هفت ساله‌‌اش به‌نام «حبیب» مرتکب این جنایت شده است. به این ترتیب متهم ردیف اول به نام حبیب بازداشت شد و در بازجویی‌ها به آدمکشی کینه‌جویانه اعتراف کرد.

وی اظهار کرد: مرتضی تلاش می‌کرد با سمیرا که زن صیغه‌ای من است دوستی برقرار کند، من هم در دفاع از همسرم دست به جنایت زدم.

پس از بازسازی صحنه جرم و صدور کیفرخواست، پرونده به شعبه 74 دادگاه کیفری تهران سپرده شد.

حبیب در جلسه محاکمه‌اش گفت: ساعت 11 شب سمیرا با من تماس گرفت و گفت پسری چاقو به‌دست مزاحمش شده و قصد آدم‌ربایی دارد. با شنیدن این موضوع، تلفن را قطع کردم، کارد آشپزخانه را برداشتم و به خیابان امیرکبیر رفتم. مرتضی به همسرم نزدیک شده بود که به‌طرفش دویدم و گلاویز شدیم. من با دسته چاقوی خودم چند ضربه به سر و صورتش زدم که سمیرا ما را از هم جدا کرد و مرتضی پا به فرار گذاشت. ضربه‌های من کشنده نبود.

قضات دادگاه با توجه درخواست اولیای دم و محتویات پرونده حبیب را مجرم شناختند و او را به قصاص محکوم کردند که حکم مجازات از سوی قضات دیوان عالی کشور هم تائید شد. در حالی که نام قاتل در فهرست اعدامی‌ها قرار داشت، اولیای‌دم با مراجعه به شعبه اجرای احکام رضایت خود را اعلام کردند.

پس از رضایت اولیای‌دم، مرد جوان دیروز از جنبه عمومی جرم در شعبه 74 دادگاه کیفری و به ریاست قاضی عبداللهی محاکمه شد. حبیب با قبول اتهامش در دفاع از خود گفت: پنج سال است که در زندان هستم و در این مدت به اندازه کافی تنبیه شده‌ام. از کار خود پشیمانم و از قضات درخواست دارم تا دستور آزادی مرا صادر کنند. پنج سال از بهترین روزهای زندگی‌ام را در زندان گذراندم.

پس از آخرین دفاعیات متهم قضات دادگاه برای تصمیم‌گیری درباره سرنوشت وی وارد شور شدند.