تلاش برای احیای ویروس‌های 700 سال قبل

بازسازی ویروس‌های قدیمی‌دشوار است؛ زیرا آنها به سرعت تغییر می‌کنند و تشخیص این‌که توالی جدید چگونه به ویروس مرتبط است، دشوار می‌شود. بعلاوه محتوای اسید نوکلئیک ویروس‌های قدیمی‌ می‌تواند به سرعت کاهش یابد؛ در واقع اسید نوکلئیک دو نوع دارد که همان دی.ان.ای و آر.ان.ای نامیده می‌شود. دولارت و تیمش در تلاش برای پیدا کردن ویروس‌های قدیمی که بخوبی حفظ شده‌اند، لایه‌هایی ازفضولات گوزن کانادایی مدفون در ورقه‌های یخی چهارهزار ساله در کوه‌های سلوین کانادا را مورد بررسی قرار دادند.

محققان هنگام بررسی اسیدهای نوکلئیک موجود در فضولات گوزن کانادایی که از یک لایه یخی مربوط به 700 سال قبل استخراج شده بود، موفق شدند دو توالی ویروسی را که بخوبی حفظ شده بود، پیدا کنند.

محققان تشخیص دادند این ویروس به طبقه کریپاویروس‌ها تعلق دارند. این طبقه شامل ویروس‌های آلوده‌کننده حشرات است. محققان بر این باورند که گوزن کانادایی حشره‌آلوده به این ویروس را بلعیده است. همچنین ممکن است حشراتی که روی فضولات گوزن جمع شده‌اند موجب ته‌نشین شدن ویروس روی فضولات و برف‌های اطراف باشند. دولارت و تیمش توانستند تمام ژنوم دی.ان‌.ای ویروس را از دیگر توالی‌های ویروسی جداسازی کنند. این ویروس از نزدیک شبیه به هیچ یک از ویروس‌های امروزی نیست؛ البته محققان یک ارتباط و خویشاوندی‌دور بین گروهی از ویروس‌های الوده‌کننده گیاه موسوم به جمینی ویروس‌ها و ویروس‌های آلوده‌کننده یافت شده در سنجاقک‌ها، قارچ‌ها و فضولات حیوانی یافته‌اند.

دولارت معتقد است که گوزن دی.ان.ای ویروس را هنگام خوردن گیاه بلعیده است. مطالعات قبلی نشان داده بود که ویروس‌ها می‌توانند پس از عبور از دستگاه گوارش حیواناتی که گیاهان آلوده به ویروس یا حشرات آلوده را می‌خورند، خاصیت عفونت‌زایی خود را حفظ کنند.

محققان معتقدند همچنان که تغییرات آب و هوایی سرعت ذوب یخ‌های قطب شمال را بیشتر می‌کند، ممکن است ذرات ویروسی بیشتری که عفونت‌زا باقی مانده باشند رها شده و وارد محیط زیست شوند. این خطر بالقوه‌ای در صورت تشدید آثار ناشی از گرمایش جهانی می‌تواند باشد.

phys.org / مترجم: آتنا حسن‌آبادی