اولویت‌های ورزش ایران تا جاکارتا

ورزش ایران در بازی‌های گوانگجو و اینچئون به ترتیب عناوین چهارم و پنجم را به دست آورد که امتیاز بزرگ در بازی‌های اخیر فراوانی مدال‌ها و تنوع ورزش‌های مدال‌آور است. در همین راستا وزارت ورزش و جوانان به همراه کمیته ملی المپیک به این باور بزرگ رسیدند که سرمایه‌گذاری در برخی رشته‌های ورزشی مانند دوومیدانی، شنا و ژیمناستیک به‌عنوان ورزش‌های مادر جواب نداده است و به دلیل تعداد زیاد مدال‌های این ورزش‌ها حتما باید برای این رشته‌ها فکر اساسی کرد.

اولویت بعدی وزارت ورزش و جوانان باید برگزاری مجامع انتخابات فدراسیون‌ها باشد که سرنوشت تعدادی از این مجامع به قصه هزار و یک شب تبدیل شده است و مشخص نیست چرا باید به منظور تعیین سرنوشت ورزش‌ها تا این حد دست​ دست کرد؟

اکنون ریاست برخی افراد در فدراسیون‌های ورزشی به پایان رسیده است، اما وزارت ورزش و جوانان تاریخ برگزاری مجامع را اعلام نکرده است.

پیش از بازی‌های آسیایی اعلام شد به دلیل دوری جستن از حاشیه‌های احتمالی ناشی از اعلام زمان انتخابات، زمان برخی مجامع به بعد از بازی‌ها موکول می‌شود که همین‌گونه هم شد و فدراسیون‌هایی مانند تیراندازی و تیر و کمان به اتفاق بسکتبال در را به روی ثبت‌نام‌کنندگان بستند تا حاشیه‌ای دامنگیر این ورزش‌ها در بازی‌های آسیایی نشود. اکنون که بازی‌ها به پایان رسیده است، وزارت ورزش و جوانان در نخستین گام با تبیین اولویت‌های برنامه‌ریزی تا بازی‌های جاکارتا باید تکلیف برگزاری مجامع را روشن کند. این فدراسیون‌ها بویژه تیراندازی با تفنگ و کمان، از ورزش‌های مدال‌آور هستند و درخشش برخی چهره‌های این ورزش‌ها در اینچئون نشان داد، باید به آنها بیشتر توجه کرد.

به نظر می‌رسد وزارت ورزش و جوانان با تعیین سرپرست تا برپایی انتخابات هم موافق نیست، چون این کار ناتوانی در برنامه‌ریزی را به دنبال دارد و نتیجه همان می‌شود که در هندبال شاهدش بودیم. از این‌رو تصمیم قاطع با رعایت قانونمندی در برگزاری بموقع انتخابات مجامع می‌تواند گام محکمی در راه برنامه‌ریزی آینده ورزش ایران به سوی بازی‌های جاکارتا باشد.

محمد رضاپور / جام جم