مسوولان فرهنگی ، امنیت اخلاقی جامعه را نادیده نگیرند

این روزها که هوا گرم است و مردم بیشتر از خانه بیرون می زنند و به اماکن تفریحی و بوستان های شهر روی می آورند ، می شود به طور آشکار یک آسیب اجتماعی را از نزدیک لمس کرد و آن چیزی نیست جز کاهش امنیت اخلاقی در جامعه و نبود فرهنگ جمعی میان مردم.

کد خبر: ۷۱۰۱۶

امروزه در مراکز تفریحی عمومی کمتر موردی را می توان سراغ داشت که افرادی حقوق دیگران را با مشاجره های لفظی و بر زبان راندن سخنان ناشایست تضییع نکنند و حریم اخلاقی جامعه را نشکنند. رئیس پلیس 110 تهران ، چندی پیش اعلام کرد میزان جرایم در 3 ماهه نخست امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش یافته است اما مردم نظر دیگری دارند. از لابلای صحبتهای آنها برمی آید که امنیت اخلاقی جامعه مخدوش شده است. سرهنگ محسن خانچرلی ، دلیل کاهش جرایم را نسبت به سال قبل ، تلاش ماموران نیروی انتظامی ذکر کرده است . با این حال در نقطه مقابل اظهارنظرهای رسمی و آماری فرماندهان پلیس که هر چند وقت یک بار تکرار می شود ، کارشناسان مسائل اجتماعی ، مسوولان و از همه مهمتر توده مردم از بروز ناهنجاری های اخلاقی و گسترش آن در سطح جامعه نگرانند. دکتر علی آبادی ، کارشناس ، محقق اجتماعی و استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت بازبینی منشها و آداب اخلاقی جامعه می گوید: پایبندی به عرف جامعه و هنجارهای موردقبول مردم و تقویت این احساس که تمام یا اکثریت مردم ، عرف جامعه را رعایت می کنند موجب حفظ ارزشها و هنجارهای اجتماعی می شود، اما هنگامی که مردم احساس می کنند بر اثر تنوع گروههای مرجع و در کنار آن ، سخت شدن شرایط برای دستیابی به حداقل آرزوها نمی توانند هنجارها و ناهنجاری ها را تشخیص دهند ، در رعایت اصول اخلاقی دچار تردید می شوند. اگر تنوع و تعدد جنایت ها ، پایین آمدن آستانه تحریک پذیری ، عصبیت و پرخاشگری را از شاخصهای عدم پایبندی به اصول اخلاقی جامعه بدانیم ، آن وقت می بینیم که مردم حق دارند پس از شنیدن انواع و اقسام جنایت ها که به کوچکترین و گاه پیش پا افتاده ترین بهانه ها اتفاق می افتد ، احساس کنند در کوچه و خیابان امنیت ندارند و از آن مهمتر حس کنند پایبندی به اصول اخلاقی در جامعه کاهش یافته است . علی یزدانی پور ، کارمند بازنشسته آموزش و پرورش می گوید: من با این نظر موافقم که اخلاقیات در جامعه رعایت نمی شود. دلیل آن هم از نظر من این است که می بینم نوع رفتار و گفتار دانش آموزان فعلی با معلمان نسبت به دوره ما چقدر فرق کرده است . او می افزاید: از شنیدن برخی بی احترامی ها و بی ادبی ها در رابطه معلمان و دانش آموزان احساس شرم می کنم ؛ در حالی که نمی دانم چرا کسی به فکر این مسائل نیست و همه به دنبال مسائل سیاسی و اقتصادی هستند و نمی دانند در لایه های اجتماعی این مملکت چه می گذرد. شهروند دیگری می گوید: جمعه گذشته به دلیل قطع برق و به منظور هواخوری به یکی از بوستان های تهران رفتیم . هنوز ساعتی از حضور ما نگذشته بود که مردی به خاطر سر قرار نیامدن دوست خود با او درگیر شد و کلماتی بر زبان جاری کرد که در شان یک شهروند فهیم نبود. حسین توسلی می افزاید: متولیان فرهنگی کشور باید برای فرهنگ سازی در جامعه تلاش کنند و به این پرسش پاسخ دهند که تاکنون برای ارتقای امنیت اخلاقی جامعه چه کرده اند و چه شده که شاهد این همه پرخاشگری ، عصبیت و ناهنجاری های رفتاری در جامعه هستیم؛ محمدرضا صادقی از قضات دادگستری که پرونده های زیادی را در ارتباط با مسائل اخلاقی و هنجارشکنی بررسی کرده است ، می گوید: عمده ترین پرونده ای که در حال حاضر در محاکم قضایی مطرح است و رسیدگی می شود مربوط به اختلافات و مرافعاتی است که نشان می دهد مردم ما با کوچکترین تلخکامی در روابط بدترین واکنش ها را نشان می دهند و سعی می کنند بدون توسل به راههای قانونی و به صورت خودخواسته مشکلات خود را از راه موسوم به حال گیری حل کنند. رضا صابری نیک ، دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی هم در این باره ضعف کنترل های اجتماعی و ضعف رسیدگی قانونی سریع و عادلانه به مرافعات حقوقی و کیفری را به عنوان بهانه های واقعی مردم برای توسل به واکنش های عصبی و خودسر در این موارد توصیف می کند و می گوید: ایرانیان از دیرباز اصولا مردمی محجوب ، باحیا و با اخلاق بوده اند و اکنون در شرایطی که نسل قدیم و جدید در دنیای فناوری های اطلاعاتی جدید روبه روی هم قرار گرفته اند قدیمی ترها به بسیاری از رفتارهای نسل جدید که خوشایند آنها نیست برچسب بی اخلاقی می زنند، در حالی که ریشه این مساله بیشتر به نوع تربیت ، کنش و واکنش این دو نسل و مدیریت آنها بستگی دارد. او می افزاید: متاسفانه مطبوعات ، صدا و سیما، وزارت ارشاد ، سازمان تبلیغات اسلامی ، آموزش و پرورش و دیگر نهادهای فرهنگ ساز که نقش مهمی در تقویت بنیان های اخلاقی جامعه (مانند ضرورت راستی و درستی ، پرهیز از دروغ و ریا ، احترام به حقوق دیگران و دستیابی به حق از طریق عدالت و قانون) دارند ، کمتر به این موارد توجه می کنند و حتی گاهی در آنچه از این مراکز و منابع به جامعه منعکس می شود تضادها و دوگانگی هایی وجود دارد که به امنیت اخلاقی جامعه لطمه می زند.