بازی‌های جهانی برای آماده‌سازی اینچئون

اما دیدارهای تیم ملی بسکتبال قبل از بازی‌های جهانی اسپانیا چه تاثیری در روند هماهنگ‌سازی این تیم دارد؟

تیم ملی بسکتبال به عنوان قهرمان آسیا در سال 2013 روانه جام جهانی شد و نگاه‌ها به این تیم فراتر از فیلیپین یا کره جنوبی است که در جام ملت‌های دوره قبل پایین‌تر از ایران قرار گرفتند. ایران برخلاف دو تیم دیگر چهره‌هایی مانند حامد حدادی، صمد نیکخواه‌بهرامی و ارسلان کاظمی دارد که چهره‌های بین‌المللی بسکتبال ایران به شمار می‌روند. تجربه بازی‌های جهانی دوره قبل را هم باید به روند آماده‌سازی تیم ملی اضافه کرد، از این رو انتظار از تیم ملی در جام جهانی گرانادای اسپانیا بیشتر است.

تیم ملی در شرایطی به لهستان رفت که بسکتبال ایران تا پیش از آن در مسیر قهرمانی آسیا تا آغاز بازی‌های جهانی، روند مطلوبی را سپری نکرد. لیگ فرسایشی با وجود کیفیت پایین به درازا کشید. بازیکنان شاخص در لیگ چین بازی کردند و در بازگشت برای همراهی تیم‌های داخلی با مصدومیت و خستگی روبه‌رو بودند و باشگاه‌ها توان مالی مناسبی نداشتند تا بازیکنان به مشکل مالی برخورد نکنند.

بعد از پایان لیگ نیز اتفاق مهم برای بسکتبال قهرمانی در کاپ آسیا بود که این عنوان با توجه به قدرت بسکتبال ایران قابل پیش‌بینی بود.

در شرایطی که فدراسیون بسکتبال سعی داشت از کاپ آسیا بیش از حد یک تورنمنت متوسط آسیایی استفاده کند و حتی وانمود کند تیم ملی بازی‌های تدارکاتی مناسبی را در ووهان چین میزبان رقابت‌ها پشت سر گذاشته است، سفر به لهستان و بازی با تیم‌های درجه دو و سه اروپایی نشان داد بسکتبال ایران، مسیر رقابت‌های آسیا تا بازی‌های جهانی را درست مدیریت نکرده است.

مسئولان فدراسیون بسکتبال که بارها اعلام کرده‌اند طلای بازی‌های آسیایی اینچئون کره جنوبی برای آنها مهم‌تر از رقابت‌های جهانی است، با نتایج اخیر تیم ملی نشان داده‌اند همان مسیر رسیدن تا بازی‌های اینچئون را طی می‌کنند، نه گرانادای اسپانیا.

تیم ملی در ادامه بازی‌های جهانی تورنمنت خوب اسلوونی را در پیش دارد که برزیل و لیتوانی به همراه میزبان در آن شرکت می‌کنند، اما با وضع موجود و تفکرات فدراسیون‌نشین‌ها برای تیم ملی، نباید انتظار زیادی از ملی‌پوشان در عرصه فعالیت‌های جهانی داشت. درواقع می‌شود این‌گونه تعبیر کرد همه بازی‌ها برای صید مدال آسیایی است.

در شرایطی که نسل بازیکنان ده سال اخیر بسکتبال ایران در اوج تجربه و پختگی قرار دارند، هنوز می‌توان در رقابت‌های جهانی به برداشتن گام‌های محکم‌تر و راهیابی به دور دوم با تلاش‌های فردی آنها امیدوار بود، چون بعد از این نسل به دلیل نداشتن پشتوانه همتراز، مشخص نیست چه آینده‌ای در انتظار بسکتبال ایران در ابعاد جهانی است.