حدود 65 میلیون سال قبل هنگامی که دایناسورها منقرض شدند، 75 درصد گونههای جهان با آنها از بین رفتند. این پنجمین و آخرین رویداد انقراض جمعی جهان محسوب میشد.
محققان در مقالهای که در مجله ساینس منتشر شده، گفتند: تاثیرات انسانی بر تنوع زیستی حیوانی یک شکل کمتر شناخته شده از تغییر زیست محیطی جهانی است. در میان مهرهداران روی زمین، 322 گونه از سال 1500 میلادی تاکنون منقرض شدهاند و جمعیت گونههای باقیمانده نشاندهنده میانگین 25 درصد کاهش در میان آنها است.
به گفته دانشمندان، یک سوم تمام مهرهداران در معرض تهدید و خطر انقراض قرار دارند.
چندین محرک طولانیمدت برای آنچه محققان «Defaunation» - کاهش گونههای حیوانی – وجود دارند.
این پژوهش به برداشت بیش از حد، تخریب زیستگاه ها و تاثیرات گونههای مهاجم به عنوان تهدیدات دنبالهدار اشاره کرده، اما متذکر شده است که بزودی تغییرات آبوهوایی ناشی از فعالیتهای انسان جایگاه اول محرک کاهش گونه حیوانی را در اختیار خواهد گرفت.
بیماریهایی که از عوامل بیماریزای معرفی شده توسط انسان ایجاد میشوند، یکی دیگر از تهدیدات رو به رشد هستند.
حیوانات بزرگ – موسوم به «megafauna» و از جمله فیل ها، کرگدنها، خرس های قطبی و گونه های بی شمار دیگر در سراسر جهان – با بالاترین نرخ کاهش روبرو شدهاند، روندی که با وقایع انقراض قبلی منطبق است.
حیوانات بزرگتر از نرخ رشد جمعیت پائین تر و تولد فرزندان کمتر برخوردارند. آنها به زیستگاه های بزرگتر برای حفظ ماندگاری جمعیت خود نیاز دارند.
اگرچه این حیوانات درصد کمی از گونههای در خطر انقراض را در بر میگیرند، فقدان آنها میتواند تاثیراتی را که ثبات سایر حیوانات و در مواردی حتی سلامت انسان را به خطر خواهند انداخت، در پی داشته باشد.
به گفته محققان، برای اجتناب از وقوع ششمین انقراض جمعی باید حفاظت شدیدتری اعمال شده و برای مثال گونهها را برای کمک به آنها در تطابق یافتن با تغییرات آبوهوایی منتقل کرد.(ایسنا)
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
سید هادی سید افقهی در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح کرد
یک تحلیلگر مسائل بینالملل در گفتگو با جام جم آنلاین مطرح کرد