حرف‌های ما با آسیا تمام شده است

خیلی وقت است از مهدی کامرانی بی‌خبریم.

دنبال سر و سامان دادن به زندگی‌ام هستم. مادرم گفت ازدواج کن، من هم گفتم چشم. (خنده)

پس مبارک است.

خدا را شکر. مشغول سور و سات عروسی هستیم. به همین دلیل کمتر در بسکتبال بودم.

15 سال است با بودن تو در تیم‌های ملی عادت کردیم. دو روز که نباشی غیبتت غیرمنتظره می‌شود.

باید به جوان‌ترها هم فکر کرد.بازیکنان جوان باید از این به بعد در اردوهای تیم ملی حضور پیدا کنند و همراه تیم به بازی‌های متعدد بروند تا آماده شوند.

گفتی مشغول سور و سات عروسی هستی، اما تیم ملی کار مهمی در جام جهانی اسپانیا دارد. فکر می‌کنی به اردوهای آماده‌سازی برسی؟

با بچیروویچ حرف زده‌ام. سرمربی تیم ملی گفت به من کمک می‌کند تا کارهایم انجام شود. قرار است با شروع اردو وارد تمرینات شوم، اما هر گاه کار داشتم بروم کارهایم را انجام بدهم.

کاپ آسیا را دیدی؟

بله.

تیم ایران چطور بود؟

خیلی عالی.

بازیکنان موقعیت بازی تو چطور بودند؟

دلم برای سامان ویسی خیلی سوخت که آسیب دید. سامان بازیکن باتجربه‌ای است و در این دوره به تیم ملی کمک کرد. سجاد مشایخی هم خیلی خوب بود و نشان داد می‌تواند جانشین شایسته‌ای باشد.

برای تو؟

من تا دو​ سه سال دیگر هستم. سجاد می‌تواند از الان عضو تیم ملی شود، چون در کاپ آسیا خوب کار کرد و پشتوانه مناسبی برای آینده این موقعیت بازی است.

رقبا در کاپ آسیا چگونه بودند؟

معمولا کاپ آسیا از سوی بسیاری تیم‌ها جدی گرفته نمی‌شود. تیم‌ها سعی می‌کنند دوران بازسازی و ترمیم خود را در کاپ آسیا سپری کنند. این برای بسکتبال ما زیاد صدق نمی‌کند، چون بسکتبال ایران بارها با حضور مدعیان قاره با تمامی قوا امتحان خود را پس داده و سربلند خارج شده است. تیم ملی ما مانند سایر رقبا تیمی متفاوت به بازی‌ها فرستاد و مانند ادوار قبلی کاپ آسیا هدف اصلی ما میدان دادن به جوانان بود.

جوانانی مانند مشایخی و یخچالی به همراه زنگنه سربلند شدند.

اگر قرار است برای تیم ملی بازیکن جوان بگیرند بهتراست روی این بازیکنان و امثال اینها با رده سنی 20 تا 22 سال کار کنند. بازیکنانی با 26 تا 28 سال دیگر بازدهی ندارند، چون هر​چه بود تاکنون باید خود را اثبات می‌کردند. ما اکنون می‌توانیم دو تیم خوب در بسکتبال داشته باشیم.

از بسکتبال آسیا گفتی. به نظر می‌رسد شیب نزولی دارد. این طور نیست؟

افرادی که برای بسکتبال آسیا تصمیم می‌گیرند، برنامه راهبردی برای توسعه بسکتبال قاره ندارند. بسیاری از آنها از جمله هاکوپ خاجیریان، دبیر کل کنفدراسیون بسکتبال آسیا فقط به دنبال تامین منافع برخی کشورهای خاص هستند از این رو به گستردگی بسکتبال در آسیا توجه نمی‌کنند. بسکتبال در آسیا کار نویی ندارد و سطح انگیزه‌بخشی تیم‌های مختلف پایین است.

در تائید حرف تو فقط تیم ملی ایران است که هر دوره با صلابت پیش می‌رود و قهرمان می‌شود در صورتی که کار خاصی از دیگر تیم‌ها دیده نمی‌شود.

رقبای آسیایی در سطح خودشان جا به جایی‌هایی دارند، اما ایران قابل مقایسه با هیچ کدام از این تیم‌ها نیست. حرف‌های بسکتبال ایران برای آسیا تمام شده است. بسکتبال آسیا برای رهایی از رکود و افت فاحشی که دچارش شده نیازمند برنامه‌ریزی با روش‌های جدید و ابتکار و خلاقیت در سطح بازی‌های قاره کهن است. باشگاه‌های آسیا از تحرک گذشته دور شده، جام ملت‌ها با توجه به فراز و فرود تیم‌ها از جمله چین، از کیفیت گذشته فاصله گرفته است. سایر جام‌هایی که در قاره کهن برگزار می‌شود تعریفی ندارد. بنابراین بسکتبال قاره نیازمند تحرک بیشتر است.

شاید افزوده شدن لبنان بعد از لغو تحریم‌ها به بسکتبال آسیا تا حدودی کمک کند.

لبنانی‌ها نسل خوبی داشتند که وقتی به پایان راه رسید، بسکتبال این کشور نیز افت کرد. نیروی انسانی در بیشتر تیم‌های آسیا معدود است. برای سازندگی مشکلات فراوانی دارند و مانند ایران پشتوانه‌سازی آنها متواتر نیست.

شنیده شده هاکوپ بسکتبال باشگاه‌های آسیا را به دلیل آماده نبودن تیم لبنانی بعد از لغو تحریم بسکتبال این کشور به تعویق انداخت تا آنها آمادگی حضور در بازی‌ها را داشته باشند.

هاکوپ لبنانی است و طبیعی است برای بسکتبال کشورش سنگ تمام بگذارد. او به جای گسترده‌تر کردن بسکتبال آسیا میزبانی را به یکی ​دو کشور خاص می‌دهد و طرحی نو ندارد تا بسکتبال قاره پیشرفت کند.

درباره به‌کارگیری نیروی انسانی در تیم‌های آسیایی نکته‌ای که قابل اشاره است تکراری شدن حضور تیم‌ها با همان افراد همیشگی در رقابت‌های مختلف بسکتبال آسیاست. انگار تیم‌ها از قرار گرفتن در سطح بالاتر ناامید شده‌اند که تحرکی ندارند.

بسکتبال شرق آسیا با حضور چین در حال پوست‌اندازی است. چینی‌ها ناکام بزرگ جام ملت‌های آسیا در سال 2013 بودند که در جای پنجم قرار گرفتند. آنها در کاپ آسیا با تیم بیست و یک ساله‌های خود شرکت کردند تا نشان بدهند دوران بازسازی را از سر گرفته‌اند.

بسکتبال ژاپن هم به لحاظ جسمانی مشکل دارد. بازیکنان کوتاه قامت اما بسیار مودب که جسارت بازی‌های سخت از آنها دور شده است. کره‌ای‌ها همیشه خوب بودند. آنها میزبان بازی‌های آسیایی هستند و به نظر می‌رسد برای ایران در بسکتبال اینچئون خواب‌هایی دیده‌اند و الا تیم‌های فیلیپین و چین تایپه نمی‌توانند سد راه قهرمانی بسکتبال ایران باشند.

بسکتبال در غرب آسیا نیز به نوعی با مشکلات اقتصادی و تحولات سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند.

سوریه و عراق تیم‌های خوبی ندارند. سوریه حدود پنج سال با تیم‌های ملی خود تیم ملی ما را آزار داد و یک بار در جام باشگاه‌های آسیا قهرمان شد. لبنان بعد از رفع تعلیق از سوی فدراسیون جهانی دوباره بازگشته است، اما آخرین رویارویی ما با آنها برتری مطلق بسکتبال ایران را در پی داشت. اردن تیم گذشته نیست و فقط می‌خواهد طوری وانمود کند که سرپاست.

خیلی از این کشورها می‌خواهند خلأ‌های خود را با تابعیت دادن به بازیکنان خارجی پر کنند.

​ لبنان و اردن با این شیوه مدعی بودند، اما وقتی کنفدراسیون آسیا باتوجه به اساسنامه‌ها و پیگیری‌های فدراسیون جهانی ملزم به رعایت قوانین جدید فیبا شد، آن وقت وضع فرق کرد.بسکتبال این کشورها به صورت گلخانه‌ای به طور مقطعی پیشرفت کرد اما دو سه سال بعد زمین خورد.

لبنانی‌ها بیشتر از ما در جام جهانی شرکت کردند.اردنی‌ها نیز دوره قبل همراه ما راهی جام جهانی ترکیه شدند. امسال خبری از این تیم‌ها نیست در عوض تیم‌های فیلیپین و کره جنوبی از شرق آسیا روانه بازی‌های اسپانیا می‌شوند. آیا این تیم‌ها می‌توانند از بسکتبال قاره کهن در جام جهانی دفاع کنند؟

بعید است. شاید کره جنوبی با تجربیات بیشتر خود نتیجه نسبتا بهتری بگیرد اما درباره فیلیپین چنین نظری ندارم. این تیم‌ها می‌خواهند با سرعت و پرتاب‌های راه دور نقایص بسکتبال با بازیکنان کوتاه قامت خود را جبران کنند که در بسکتبال امروزی این سبک بازی کارساز نیست.بسکتبال ترکیبی از دو نوع بازی سرعتی و فیزیکی است. شما در کنار شوتزن‌های موثر باید بازیکنان بلند قامت در زیر سبد داشته باشید. این شیوه بازی را تیم ایران دارد.

دقیقا به نکته خوبی رسیدیم. ایران دومین حضور در جام جهانی را تجربه می‌کند؛ با 90 درصد تیمی که المپیک 2008 و جهانی 2010 را پشت سرگذاشته است. آیا زمان آن نرسیده مهدی کامرانی و اعضای تیم ملی که از آنها به عنوان نسل طلایی بسکتبال نام برده می‌شود در رقابت‌های جهانی به دور دوم صعود کنند؟

هدف ما در رقابت‌های اسپانیا همین است و مطمئن باشید کم‌فروشی نمی‌کنیم. مشکلی که بسکتبال ایران دارد کمبود دیدارهای تدارکاتی است. ما در دیدار با تیم‌های مطرح جهان نمی‌دانیم چه نتیجه‌ای حاصل می‌کنیم در حالی که این نقیصه با افزایش بازی‌های تدارکاتی برطرف می‌شود. بازی‌های بزرگ بین‌المللی جایگاه بسکتبال ایران را در سطح رقابت‌هایی که در پیش است مشخص می‌کند.

این روزها مقایسه‌هایی بین والیبال و بسکتبال صورت می‌گیرد. به نظر تو چرا انتظارها از بسکتبال بیش از آنچه است که تاکنون با قهرمانی در آسیا رقم خورده است؟

والیبال کار بزرگی کرد، اما نباید دو ورزش را با هم مقایسه کرد. والیبال زمانی جهش مطلوبی داشت که از هر سو مورد حمایت قرار گرفت. ما المپیکی شدیم و به بازی‌های جهانی رفتیم، اما توجهی به ما نشد در عوض والیبال با لیگ جهانی به میان مردم رفت و اکنون مردم این ورزش را در سطح یک رویداد جهانی قبول کرده‌اند. بسکتبال لیگ جهانی ندارد. در آسیا هم که گفتم اوضاع چطور است.

اما بسکتبال هم برای رسیدن به جایگاه جهانی کار ویژه‌ای نکرد. مثلا میزبانی یکی از پیش نیازهای توسعه است که در بسکتبال سال‌هاست این اتفاق نیفتاده و مردم از نزدیک ملی‌پوشان خود را در تقابل با رقبای جهانی ندیده‌اند.

لیگ جهانی والیبال تیم‌ها را به ایران می‌کشاند و بازی در سطح جهانی اتفاق می‌افتاد، اما تیم‌های آمریکا و اسپانیا را در بسکتبال نمی‌شود به ایران آورد.تماشاگران با بازی‌های بین‌المللی است که با یک ورزش بیشتر آشنا می‌شوند و به آن ورزش توجه می‌کنند.

نباید قضیه میزبانی در بسکتبال فقط با آمدن یا نیامدن قهرمان و نایب قهرمان المپیک دیده شود. خود تو چه استفاده‌هایی از بازی در جام ورزش و ملت‌ها که 15 سال قبل در ایران برگزار می‌شد، بردی؟ با حضور بازیکنان خارجی درلیگ برتر بسکتبال چطور؟

من میزبانی و آثار آن در پیشرفت بسکتبال را نفی نکردم. امیدوارم هر چه زودتر این اتفاق بیفتد. بازی‌های بین‌المللی ورزش و ملت‌ها در سال‌های نوجوانی ما بسیار اثربخش بود. همین طور بازیکنانی که آمدند، به لیگ برتر بسکتبال ما جنبه بین‌المللی دادند. خود من زمانی وارد بسکتبال شدم که بازیکنانی مانند کسایی‌پور بازنشسته شده بودند، اما رقابت با آندره پیتس، ماکان دیوماسی و تونی مدیسون در پیشرفت من خیلی اثرگذار بود.

چقدر این اثرگذاری را اکنون تو برای جوانانی مانند سجاد مشایخی داری؟

سعی‌ام را می‌کنم در اردوها تجربیاتم را در اختیار جوان‌ترها بگذارم. سجاد بازیکنی خوب​ و آینده‌اش روشن است. بازی‌های بیشتر، از او بازیکن باتجربه‌ای می‌سازد و یکی از پشتوانه‌های اصلی تیم ملی بسکتبال در موقعیت یک است. او بازیکن جنگنده‌ای است و قلب و روح بازیکنی را که می‌خواهد بزرگ شود، دارد.

داوودی: امید ما صعود از دور مقدماتی است

تیم زنجانی مطالبات آرن داوودی را نداده است اما گارد راس تیم ملی بسکتبال مشکلات مالی در لیگ باشگاه‌های ایران را از یاد برده و این روزها فقط به بهبود پای آسیب دیده‌اش می‌اندیشد تا بتواند تیم ملی را در رقابت‌های جام جهانی اسپانیا همراهی کند. داوودی از گروه سنی جوانان و امید تا بزرگسالان برای هم‌تیمی‌هایش در رده‌های ملی توپ ساخته و نقش زیادی در موفقیت‌های بسکتبال ایران داشته است. بازیکن اقلیت ارامنه ایران به همراه اوشین ساهاکیان از چهره‌های ماندگار تیم ملی در دهه اخیر هستند، هر چند آسیب‌دیدگی‌های آرن داوودی بعضی اوقات او را خانه‌نشین کرده است.

کنار آمدن با مصدومیتی که درست در زمان سفر تیم اتفاق می‌افتد کار دشواری است.

این هم قسمت من بود. باید با آن کنار بیایم.البته با مصدومیت‌هایی که داشتم یک جور به جاماندن از مسافرت‌ها عادت دارم.

فکر می‌کنی تا یک ماه دیگر به جام جهانی بسکتبال برسی؟

با پزشک‌های زیادی مشورت کردم. پزشک جراح خودم در ایران نیست. دکتر یوسف‌زاده که در اصفهان زیر نظر او فیزیوتراپی می‌کنم امیدواری زیادی به من داده است، اما باید باز هم صبر کنم. تاکنون دو بار رباط صلیبی پاره کردم و این بار زانوی پای چپم است.

با تیم ملی در راه جام جهانی تمرین می‌کنی؟

تمریناتم را از این هفته پیگیری می‌کنم.باید ببینم چه اندازه پایم بهبود پیدا می‌کند. قبلا چند روز تمرین کردم بدتر شد، منتظرم با دستور پزشک شدت فعالیت‌هایم را بیشتر کنم.

یاد مسابقه‌های جهانی جوانان افتادم.با همه تلاشی که برای تیم در قهرمانی آسیا انجام داده بودی، اما به دلیل مصدومیت بازی‌های جهانی یونان را از دست دادی.

گفتم که عادت کردم. من در همان دوره با تیم اعزام شدم اما در بین 12 بازیکن نبودم. امیدوارم به بازی‌های جهانی امسال برسم، چون واقعا هدف بزرگی در این بازی‌ها دارم.

در جام جهانی قبلی در ترکیه بازی‌های خوبی کردی.

در ترکیه نخستین حضور جهانی بسکتبال ایران شکل گرفت و ما تجربه بازی‌ها در آن سطح از بسکتبال نداشتیم، اما امسال باتجربه‌تر شده‌ایم. بازی کردن در این سطح لذت‌بخش است. امسال به امید خدا می‌خواهیم از گروهمان صعود کنیم و بازی‌های تاریخی به نمایش بگذاریم.

تحلیل تو از بازی‌های جام جهانی در اسپانیا چیست؟

می‌توانیم از گروهمان صعود کنیم، چون تیم خوبی داریم. بازیکنان در اوج پختگی قراردارند. فقط امیدوارم کسی مصدوم نشود.

چهار سال پیش در بازی‌های ترکیه با برزیل بازی کردیم. امسال باردیگر با این تیم همگروه هستیم. چه نتیجه‌ای برابر برزیل پیش‌بینی می‌کنی؟

با برزیل در استانبول خوب بازی کرده بودیم. این تیم پنج بازیکن در NBA داشت و بسیار قدرتمند بود. نمی‌دانم آنها به بازی‌های اسپانیا می‌آیند یا نه، اما امیدواریم بتوانیم این تیم یا تیم ملی صربستان را مغلوب کنیم.

صعودمان در گرو برد یکی از این دو تیم است. البته اگر مصر را شکست بدهیم.

در گروه ما تیم‌های قدرتمندی هستند.مثلا به اسپانیا به عنوان میزبان یا فرانسه قهرمان اروپا در سال 2013 نمی‌توانیم فکر کنیم اما برزیل، صربستان و مصر شانس‌های صعود ما هستند.

سالی را که تیم ملی توانست تیم صربستان را شکست دهد به خاطر داری؟

بله. ما داشتیم برای بازی‌های المپیک 2008 پکن آماده می‌شدیم. در آن سال صربستان با تمام​ قوا در دایموند بال شرکت کرد، اما از تیم ما شکست خورد. توپ ربایی زیبای امیر امینی پایان بازی خوب بچه‌ها بود که توانستیم صرب‌ها را 72 بر 70 شکست بدهیم.

امسال صرب‌ها با چه تیمی وارد عرصه رقابت‌های جهانی می‌شوند؟

نمی‌دانم. صربستان صاحب بسکتبال است و بازیکنان بسیار خوبی دارد که در کل دنیا پخش هستند و برای لیگ‌های مختلف بازی می‌کنند. نتیجه بازی با صرب‌ها را هم نمی‌شود پیش‌بینی کرد، باید ببینیم با چه ترکیبی می‌آیند و چه هدفی دارند.

درباره برزیل گفتی اگر بازیکنان شاغل این تیم در NBA بیایند کار دشواری داریم در صورتی که برزیل بدون این بازیکنان نتوانست در بازی‌های آمریکای جنوبی جواز صعود به جام جهانی بگیرد و با سهمیه اعطایی (وایلد کارت) از سوی فدراسیون جهانی مسافر اسپانیا شد.

این مساله شانس ما را زیاد می‌کند. بازی‌های برزیل در مرحله انتخابی سال گذشته ناامیدکننده بود. آنها در هر پنج بازی باختند، از این رو باید دید با چه تیمی به گرانادا محل برگزاری بازی‌های ما می‌آیند.

البته قبل از رویارویی رسمی در بازی‌های چهارجانبه اسلوونی با آنها رودررو می‌شوید.

این بازی‌ها به ما کمک می‌کند تا برزیل را ارزیابی کنیم. هر چند آنها نیز همین شرایط را برای ما دارند، اما فرصت خوبی برای ما ایجاد می‌شود تا اوضاع ناشناخته برزیل در جام جهانی امسال را بهتر بشناسیم.

درباره مصر خیلی‌ها برد برای ایران را کنار گذاشته‌اند. چرا؟

ما با مصر در سال‌های اخیر بازی کرده‌ایم. یک بار در ترکیه به آنها باختیم، اما در چین‌تایپه شکست سنگینی به آنها تحمیل کردیم. مصر قهرمان آفریقاست و بسکتبال خوبی بازی می‌کند که نباید خودمان را از پیش برنده بدانیم، اما برای صعود از گروه نیاز به برد برابر مصر داریم. این بازی برای هر دو قهرمان آسیا و آفریقا مهم است.

آیا کاپ آسیا را می‌توان دیدارهای تدارکاتی برای بسکتبال ایران قبل از بازی‌های جهانی تلقی کرد؟

کاپ آسیا در بین رقبای قاره کهن برگزار می‌شود که سطح آن قابل قیاس با رقابت‌های جهانی نیست. در این بازی‌ها کادرفنی به دنبال بازیکنان جوان بود تا در آینده بتواند از آنها استفاده کند. جام جهانی جای بازیکنان باتجربه است. فقط باید از اهداف فدراسیون بسکتبال هم با خبر باشیم که چه تیمی با چه هدفی را برای بازی‌های جهانی می‌خواهد.

این بازی‌ها برای تو که در آستانه سفر با مصدومیت روبه‌رو شدی، چگونه برگزار شد؟

بسکتبال ایران بار دیگر پتانسیل خود را در این سطح نشان داد. حامد حدادی و اوشین ساهاکیان تمرینات مرتبی نداشتند. ارسلان کاظمی دیر به تیم در ووهان چین پیوست و سامان ویسی با ده روز تمرین به تیم ملی رسید. خود من هم در آخرین لحظه‌ها از سفر جا ماندم، با این شرایط باز هم تیم ملی قهرمان شد و قدرت بسکتبال ایران را در مقایسه با آسیایی‌ها نشان داد.

صحبت‌های مسئولان به گونه‌ای است که بین بازی‌های آسیایی و رقابت‌های جهانی، بازی‌های آسیایی را ارجح دانستند. نظر تو چیست؟ آیا باید بی‌خیال جام جهانی شد؟

فکر نمی‌کنم نظر مسئولان بی‌خیال شدن بازی‌های جهانی باشد. بسکتبال ایران مدال طلای بازی‌های آسیایی را کم دارد و تلاش ما این است این مدال را نیز به مجموعه افتخارات بسکتبال اضافه کنیم. خود من انگیزه‌های فراوانی برای جام جهانی دارم، اما برای فاصله کم بین این دو رویداد باید برنامه‌ریزی کنیم.

محمد رضاپور / گروه ورزش