یک میلیون هکتار از جنگل‌های شمال کشور مخروبه شد

محمد درویش در گفت‌وگو با ایرنا افزود: شرایط جنگل‌های شمال کشور بسیار نامناسب است و مهم‌ترین علت آن تغییر کاربری اراضی و فشار بیش از حد انسان به جنگل‌هاست.

وی به طرح حفظ و صیانت از جنگل‌های کشور اشاره کرد و گفت: تصویب چنین طرح‌هایی کمک بزرگی به حفظ و صیانت از جنگل‌های کشور می‌کند که وضعیت نامناسبی دارند؛ اما متاسفانه این طرح در مجلس رد شده است.

وی تاکید کرد: برداشت‌های بی رویه از جنگل‌های شمال کشور موجب کاهش شدید تنوع گیاهی شده است طوری که در بسیاری از مناطق جنگلی شمال کشور حتی در استان گیلان گونه‌های غالب گیاهی به درخت خورمندی (نوعی خرمالوی وحشی) و لیلکی کاهش یافته است.

این فعال محیط‌زیست ادامه داد: اصلی‌ترین گونه‌های شاخص جنگل‌های شمال کشور راش، افرا و بلوط است که در بسیاری از مناطق وضعیتشان بسیار نگران‌کننده و در حال کاهش است، به همین دلیل فعالان محیط‌زیست پیشنهاد کردند به مدت پنج سال شرایط آیش (عدم برداشت) برای جنگل‌های کشور فراهم شود یعنی به جنگل‌ها استراحت داده شود تا توان خود احیایی را ترمیم و تقویت کنند.

وی افزود: اما این طرح در کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی رد شد، زیرا مخالفان بر این عقیده‌اند که دولت تعهداتی در قالب طرح‌های جنگلکاری دارد، که باید به آن عمل کند.

درویش گفت: 14 میلیون هکتار جنگل در کشور وجود دارد که 12 میلیون هکتار طبیعی و دو میلیون هکتار دست کاشت است، که در واقع حدود 7 درصد خاک کشور را شامل می‌شود. بر این اساس ایران جزو کشورهایی با پوشش کم‌جنگلی در دنیا شناخته شده است، زیرا کشورهایی که زیر 10 درصد از خاکشان جنگل باشد، اکوسیستم‌های حساس و شکننده دارند.

درویش گفت: مساله مهم در اطراف رویشگاه‌های جنگلی، جایگزین کردن روش‌های معیشتی است زیرا تا زمانی که زندگی اهالی اطراف رویشگاه‌ها به طور کامل به جنگل و سرزمین وابسته باشد، تصویب این گونه طرح‌ها هم تاثیری در حفاظت جنگل‌ها نخواهد داشت.عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع تاکید کرد: باید به سمت استفاده از ظرفیت جنگل‌های کشور بویژه در شمال پیش رویم و صنعت اکوتوریسم را توسعه دهیم تا مشکل معیشت مردم برطرف شود.

وی افزود: استان گیلان از نظر ثروت جزو 20 استان اول کشور هم نیست، در صورتی که بیشترین درصد پوشش جنگلی را در خود جای داده است. این مساله سبب شد مردم و مسئولان درخواست کنند تا صنعت به آن بخش از کشور راه یابد چون احساس می‌کنند وجود پوشش گیاهی به جای آن‌که درآمدشان را افزایش دهد، مانعی برای توسعه شده است.