نبود جشنواره مراکزتولید را از ریتم می‌اندازد

از دیگر نکات مثبت این که زمان‌های خالی را که ممکن است در شهرهای بزرگ از دست بدهید می‌توانید در مراکز برای کار کردن بگذارید درواقع به نوعی فراغت در مراکز مزیت محسوب می‌شود. جاهای کوچک مشکلات خاص خود را دارد که البته زیاد قابل اعتنا نیست. نکته قابل تامل دیگر این است، کسی که عاشق کار است به حمایت نیاز ندارد. زمانی که کاری را شروع می‌کنیم نباید به حمایت و جایزه فکر کنیم، زیرا کسانی که کارشان را دوست دارند دنبال پیدا کردن حامی نیستند، سوژه را پیدا می‌کنند و خودشان اثر را تولید کرده و در عرصه‌های جهانی شرکت می‌کنند، اما بستگی به شرایط و مکان و زمان هم دارد. ممکن است مدیری داشته باشیم که ایده متفاوتی داشته باشد. از همه استعدادها حمایت می‌شود، اما ممکن است اندازه آن حمایت، متفاوت باشد.

راستش را بخواهید با همین ایده در بسیاری از جشنواره‌ها برنده شده و جایزه گرفته‌ام. در جشنواره هفتم بین‌المللی رادیو برنده شدم، سال 2009 برنده جایزه abu در بخش اطلاع‌رسانی و سرگرمی 2010 برای ساخت اثری جزو 10 برنامه برتر بودم که مدال طلای جایزه urti را گرفتم. من معتقدم جشنواره تولیدات استانی باید هر سال برگزار شود، زیرا در اهالی تولید و گزارشگرها ایجاد انگیزه می‌کند، ضمن این‌که در زمینه تولید بسیار کمک می‌کند و بازار مراکز استان‌ها را رونق می‌دهد. حضور برنامه‌سازها در این جشنواره در روند و آینده‌ کاری آنها تاثیرگذار است. این جشنواره می‌تواند جوانان با استعداد را شناسایی کند. نبود چنین جشنواره‌هایی تولید را از ریتم می‌اندازد. جشنواره تولیدات مراکز استان‌ها باعث تحرک و شور و شوق در جوان‌ها می‌شود و به نوعی این جشنواره می‌تواند دویدن خون تازه در تولید و در روح فیلمسازان جوان باشد؛ این فرصت را باید مغتنم بدانیم و از آن استفاده کنیم.