عموهای فیتیله‌ای؛ برنامه‌سازی در خارج از استودیو

عموهای فیتیله‌ای تقریبا در تمامی این 120 دقیقه حضور پررنگ دارند. آنها به شهرهای مختلف می‌روند و در قالب سفرنامه دیدنی‌های گوشه و کنار ایران را به بچه‌ها معرفی می‌کنند. برنامه‌سازی در خارج از استودیو و حضور در بین بچه‌های معمولی ازجمله ویژگی‌های بارز این برنامه است که در کارهای مشابه به چشم نمی‌خورد. به عنوان مثال عموها چندی پیش به منطقه دروازه غار تهران رفتند و برای روزه اولی‌ها برنامه اجرا کردند که گزارش مختصری از این اجرا در تلویزیون پخش شد. در داخل استودیو هم تنوع بخش‌ها حرف اول را می‌زند. اجرای نمایش، ترانه، کاردستی، شعبده‌بازی و نماآهنگ از بخش‌هایی است که عموها هر هفته برای کودکان و خردسالان تدارک می‌بینند.

فیتیله‌ای‌ها سعی می‌کنند همگام با مناسبت‌ها پیش بروند و در ایامی خاص چون ماه رمضان، شب یلدا، نوروز و میلاد نیمه شعبان برنامه‌هایی با حال و هوای آن مناسبت ارائه کنند. مثلا در آستانه درازترین شب سال آداب و رسوم شب یلدا در کشورهای مختلف را برای بچه‌ها توضیح دادند. آموزش بازی‌های سنتی هم از دیگر بخش‌های برنامه است. آنها به بچه‌ها یاد می‌دهند که چطور می‌شود با فوتبال دستی و مار و پله سرگرم شد. در یکی از قسمت‌ها محمود شهریاری و حسین محب اهری نقش مهره‌های مار و پله را بازی کردند و بر صفحه بزرگی که روی زمین پهن شده بود بالا و پایین رفته بودند. محمود شهریاری در مقطع کوتاهی به جمع فیتیله‌ای‌ها پیوست و آنها را در اجرای برنامه یاری رساند. او گزینه مناسبی برای اجرای ترانه‌های شاد و افزایش شور و شوق برنامه بود، اما همکاری‌اش با این گروه همیشگی نبود و ادامه پیدا نکرد.

فیتیله‌ای‌ها از سال 82 تاکنون هر هفته مهمان برنامه‌های مردم می‌شوند. البته ساختار و محتوای برنامه در مقاطعی دچار تغییر و تحول شد که اساسی‌ترین آن به اسفند 1389 برمی‌گردد. جداشدن گروه عمو قناد از عموهای فیتیله‌ای به تولد دو برنامه جدید منجر شد که هر کدام سبک و شیوه خودشان را داشتند. این دو گروه بنا به ضرب‌المثل «دو پادشاه در یک اقلیم نگنجند» نمی‌توانستند در کنار هم تولید برنامه داشته باشند. اتفاقا جدایی‌شان به نفع هر دو تمام شد و در نهایت مخاطبان برنامه‌هایی منسجم‌تر و یکدست‌تر را شاهد بودند. محمد مسلمی، علی فروتن و حمید گلی سه ضلع مثلثی هستند که در این سال‌ها بخوبی در کنار هم جفت و جور شده‌اند.