بسیاری از این افراد، بادیگاردها یا محافظان شخصی هستند که با وجود غیرقانونی بودن، استفاده از آنها رواج دارد. حتی در برخی آگهیهایی که شرکتهای ارائه خدمات حفاظتی منتشر میکنند، پیشنهاد بادیگارد مورد توجه است. در کنار این پیشنهاد، افرادی که وصولکننده پول و طلب هستند و گاه شرخر نامیده میشوند نیز به عنوان شاخه دیگری از بادیگارد مورد توجه است، با این تفاوت که بادیگاردها معمولا حقوقی ثابت و بین 2 تا 4 میلیون درماه دریافت میکنند، اما شرخرها حقوقشان پایین است و درصدی پورسانت از پول وصول شده را تصاحب میکنند.
با این حال نیروی انتظامی صراحتا میگوید استخدام بادی گارد، کارآگاه خصوصی و امثالــــهم براساس نص صریح قانون، به رسمیت شناخته نمیشود.
پلیس پیشگیری ناجا اخیرا در اطلاعیهای در این باره اعلام کرده است: بادیگارد وجاهت قانونی ندارد و بهکارگیری افرادی با این عنوان در ایران ممنوع است. البته اگر منظور از بادی گارد نگهداری از اماکن باشد، در این زمینه نگهبانان محله ـ تحت نظارت موسسات خدمات حفاظتی و مراقبتی پلیس پیشگیری - ورود خواهند کرد. همچنین اگر منظور از گرفتن محافظ شخصی، گرفتن اسکورت و نگهداری از اشیای گرانقیمت و اوراق بهادار باشد، در این زمینه موسسات خدمات محافظتی و مراقبتی خدمات ارائه میدهند.
این اطلاعیه افزوده است: داشتن کارآگاه خصوصی نیز در ایران وجاهت قانونی ندارد. براساس مصوبات شورای عالی امنیت ملی، هیچ یک از ارگانها و مراکز و حتی افرادی که با عنوان موسسات خدمات حفاظتی و مراقبتی فعالیت میکنند بجز مرکز انتظام ناجا، صلاحیت صدور مجوز برای حمل تجهیزات پلیسی را ندارند.
لذا تجهیزاتی که در دست برخی افراد به نام بادیگارد یا اسکورت دیده میشود، غیرمجاز است و چنانچه در این زمینه گزارشی ارسال شود با موارد گزارش شده برخورد میشود. به عبارت صریحتر، در دست داشتن این تجهیزات در دست برخی افراد قاچاق به شمار میرود چرا که قطعا خارج از سیستم قانونی تهیه شده است.