حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گزارش علمی روز باکتری ها سلاح های شیمیایی را پاکسازی می کنند
جام جم آنلاین: محققان بر این باورند که باکتری ها یک راه بی خطر اکولوژیک برای حذف عوامل جنگی شیمیایی هستند.
به گزارش سایت Science a GOGO ، دکتر اینا ارماکف و همکارانش از آکادمی علوم روسیه احتمال استفاده از سودوموناس پوتیدا را برای تبدیل محصولات جانبی سمی موجود در باقیمانده حاصل از تخریب خردل (که یک عنصر جنگی شیمیایی است) به واسطه سم زدایی شیمیایی را مورد بررسی قرار داده اند.
معمولا سوزاندان یا پروسه ای به نام قیراندودسازی برای مقابله با باقیمانده تخریب خردل به کار می رود اما هر دو روش گران هستند و خطرات محیطی دارند.
خردل یک ماده تاول آور است که اولین بار در جنگ جهانی اول به کار رفت.
این ماده باعث سوختگی شدید پوست و در صورت استنشاق یا بلع موجب صدمه جدی به سیستم تنفسی و اندام های داخلی می شود.
حدود 60 درصد باقیمانده تخریب شیمیایی خردل حاوی مشتقات یک ترکیب سمی به نام 4.1 پرهیدروتیازین (PHT) می باشد.
گروه تحقیقاتی ارماکف سودموناس پوتیدا را در محیط های کشت حاوی باقیمانده تخریب خردل کشت دادند سپس سطوح مشتقات PHT را در کشت نشان دادند تا زمانی که رشد باکتری ها متوقف شد و در این حالت برای رشد ، مونو اتانل آمین و اتیلن گلیکول را که هر دو ترکیبات باقیمانده از سم زدایی اولیه هستند که در باقیمانده تخریب وجود دارند ، مصرف کردند.
نتایج نشان دادند غلظت های هر یک از مشتقات PHT به میزان قابل ملاحظه ای در زمان رشد سودوموناس در حضور این منابع کربنی ، کاهش یافت.
تا زمانی که رشد باکتری ها متوقف شد ، غلظت مشتقات PHT به میزان 55-50 درصد کاهش یافته بود. با افزودن مونو اتانل آمین و اتیلن گلیکول ، کاهش PHT 83 درصد بود.
در غیاب منبع کربنی به جز PHT ، سطوح PHT ثابت ماند. وقتی هیچ باکتری وجود نداشت ، غلظت های PHT نیز ثابت باقی ماند.
این محققان پیشنهاد می کنند که PHT توسط سلول های میکروبی دستخوش تغییر می شود و این زمانی روی می دهد که یک سوبسترای رشد (مونو اتانل آمین / اتیلن گلیکول) موجود باشد.
به هر حال با عدم رشد سلول ها در حضور PHT به تنهایی , محققان نتیجه گرفتند که باکتری ها نمی توانند از آنها برای رشد استفاده کنند.
این گروه امیدوار است سویه باکتری را در زمینه ارتباط گیاه میکرب به کار برند تا یک نسل جدید از پدیده های بیوتکنولوژی را برای ریمیدیشن خاکهای آلوده به عناصر جنگی شیمیایی یا محصولات سم زدایی آنها ، ایجاد کند.
استفاده بیولوژیک از ترکیبات آلی باقیمانده تخریب یک روش بیوتکنولوژیک است که حداکثر امنیت محیطی را فراهم می سازد , چرا که آلوده کننده ها به طور طبیعی به محصولات بی ضرر مانند دی اکسید کربن و آب و بیوماس میکربی تجزیه می شوند.
گفت و گو
