«برقع» در آستانه حذف از صنایع دستی هرمزگان

تولید برقع در دهه‌های گذشته در بیشتر شهرها و مناطق استان هرمزگان رواج فراوانی داشت، اما امروزه به دلیل تغییر در سلایق و نوع پوشش امروزی در بیشتر مناطق استان، استفاده از آن بسیار اندک شده و به همین دلیل مراکز تولید آن نیز رو به کاهش است.

با وجود این هنوز هم در مناطق روستایی همچون سیریک، قشم، میناب، بشاگرد، سندرک و جاسک کارگاه‌های خانگی بسیاری وجود دارد که به تولید برقع می‌پردازند و تقریبا تمام تولیدکنندگان نیز بانوان هستند. این نقاب‌ها با رنگ‌ها و طرح‌های مختلف تولید شده و معمولا از بالای ابرو تا زیر بینی را می‌پوشاند. عضو شورای اسلامی روستای پشت بند از توابع بخش مرکزی شهرستان سیریک با بیان این‌که تاریخچه بافت برقع محلی در این روستا به زمان‌های بسیار قدیم و زمان اوج آن به دوران کشف حجاب برمی‌گردد، گفت: مواد به کار رفته در تولید برقع را پارچه کتان، نخ ابریشم، تکه چوب و گاهی موادی سفارشی از الیاف طلا و نقره تشکیل می‌دهد.

محمد دوشنبه‌زاده با بیان این‌که ساخت برقع برای زنان این روستا به رونق اقتصادی مبدل شده است، افزود: در دو ماهه گذشته حتی سفار ش هایی از کشور آمریکا نیز دریافت کرده‌اند که ظاهرا قرار است در یک نمایشگاه از آنها استفاده شود.

وی با اشاره به بحث تهاجم فرهنگی دشمن، خواستار اعطای وام و تسهیلات برای ایجاد انگیزه و حفظ و رونق این میراث ماندگار شد.

کارشناس ارشد صنایع دستی هرمزگان نیز با بیان این‌که اکنون سالخوردگان روستایی و همچنین زنان اهل سنت بیشتر تمایل به استفاده از برقع دارند، گفت: آنچه بوضوح قابل مشاهده است کمرنگ شدن استفاده از برقع و به نوعی به تاریخ پیوستن این نمونه از پوشش زنان منطقه است که قریب به سه قرن متمادی در فرهنگ این منطقه وارد شد و بصراحت می‌توان یک دوره تاریخی را به این عنوان اختصاص داد؛ دوره‌ای که پیش‌بینی می‌شود تا 20 سال آینده اثری از آن در هرمزگان باقی نمانده باشد.

حسن ولی‌زاده افزود: امروزه در مناطق مختلف هرمزگان استفاده از برقع، شرایط و آداب خاصی پیدا کرده است، به طور مثال در بسیاری از مناطق دختران بعد از رسیدن به سن بلوغ، برخی فردای روز ازدواج و برخی نیز هنگام بیرون رفتن از خانه از آن استفاده می‌کنند.

به گفته وی، بعضی هم به حدی به آن عادت کرده‌اند که در خانه خود حتی زمانی که تنها در کنار همسر خود هستند، برقع را بر چهره می‌زنند، برقع زمانی برای حجاب، زمانی برای حفاظت از صورت در مقابل آفتاب و زمانی نیز برای مقابله با پرتغالی‌ها به‌کار برده می‌شود.