«تنهای تنهای تنها» نقد و بررسی شد

به گزارش تسنیم، عبدی‌پور گفت: این فیلم از راه معقول سینما ساخته نشده، ولی تلاش داشتم فیلمی شود که سربلند باشد و خودم فکر می‌کردم ارزش این را دارد که برای آن زحمت بکشم.

عبدی‌پور ادامه داد: خودم چندان به این موضوع قائل نیستم که از این فیلم به عنوان پدیده‌ جشنواره فیلم فجر یاد شود و معتقدم علت موفقیت این فیلم به دلیل این بود که در سال‌های کم‌رونقی فیلم‌های خوب عرضه شد.

نامه‌ای برای دیدار جلیلی و اشتون

در ادامه جلسه حبیب احمدزاده، نویسنده و فیلمنامه‌نویس درباره این فیلم گفت: نگاهی که من به این فیلم دارم هم مثل نگاه همه مردم است. یعنی همان حمایتی که باید از این فیلم صورت می‌گرفت، ولی متاسفانه در کشور سیاست‌زده ما این حمایت انجام نشد.

احمد‌زاده با اشاره به بخش‌هایی از این فیلم که رنجرو می‌خواهد نامه‌ای را به سازمان ملل برساند، توضیح داد: زمانی که آقای سعید ‌جلیلی با کاترین اشتون دیدار داشت، تلاش کردیم این نامه را با زبان این فیلم توسط تیم سابق مذاکره‌کننده هسته‌ای به دست غربی‌ها برسانیم، ولی با وجود موافقت خود آقای ‌جلیلی، تیم همراه ایشان به دلیل این‌که اسم فیلم «تنهای تنهای تنها» بود، با این کار موافقت نکردند و تعبیرشان این بود که اسم فیلم القاءکننده این موضوع است که ایران تنهاست.

وی در ادامه با ذکرخاطراتی از جنگ گفت: این فیلم را باید کسانی ببینند که جنگ را راه می‌اندازند. فیلم «تنهای تنهای تنها» برای تمام دنیا هشدار دارد و این‌که چرا آدم‌ها نمی‌توانند باهم ارتباط برقرارکنند و چون این فیلم پیامی جهانی دارد باید به‌صورت جهانی به این فیلم نگاه کنیم. این نگاه نباید محدود به‌اکران در جشنواره‌ها و جایزه گرفتن‌ها شود.

شناخت درست فیلمساز از فضای بومی

نیما حسنی‌نسب، نویسنده و منتقد سینما در ادامه جلسه گفت: این فیلم از تیتراژ ابتدایی تا انتها حاوی پیامی برای مخاطب است که باید دیده شود و امیدوارم سالن‌های سینما تمهیدی بیندیشند که تیتراژ ابتدایی و انتهایی فیلم‌ها کامل دیده شود.

حسنی‌نسب با اشاره به جمله‌ای از ناصر تقوایی گفت: بهترین اثرهر فیلمساز، فیلمی است که هنرمند در خطه خود آن را می‌سازد و فیلم «تنهای تنهای تنها» از جمله این فیلم‌هاست. از نکته‌های ویژه فیلم این است که بیشتر از این که ناشی از شناخت فیلمساز از سینما باشد، ناشی از شناخت تجربه‌ زیسته و شناخته شده‌ سازنده‌ فیلم از منطقه‌ خودش است. حسنی‌نسب با اشاره به بخش‌هایی از فیلم گفت: در این فیلم لهجه، شخصیت‌پردازی کاراکترهای متنوع فیلم، نگاه آدم‌ها نسبت به موضوعات مختلف، شکل مردم این منطقه به لحاظ مناسبات رفتاری و حتی تقابل حضور یک نیروگاه با این آدم‌ها، همه این‌ دقت در جزئیات باعث تقدیرهایی است که از این فیلم شده است.

در ادامه حسنی‌نسب با اشاره به این‌که تمام تعریف‌هایی که از این فیلم می‌شود حقش است، گفت: از شاخصه‌های مهم دیگر این فیلم حفظ تعادل در‌ بیان موضوعی است که می‌طلبد بی‌توازنی در آن رعایت شود و این تعادل خیلی هوشمندانه رعایت می‌شود و فیلمساز تلاش می‌کند حرف بزرگی نزند. او سعی می‌کند حرف به ظاهر کوچکی که در این فیلم زده می‌شود را به درستی نمایش دهد؛ به طوری‌که حرف‌های بزرگی در خود داشته باشد.

اعتراض یک نوجوان به تبلیغات کم فیلم

از حاشیه‌های این مراسم حضور نوجوانی به نام امیر بین حاضران بود که بارها بین صحبت‌های کارشناسان و احسان عبدی‌پور بلند می‌شد و نظراتش را در مورد فیلم بی‌پروا می‌گفت که البته هم از سوی مهمانان جلسه و هم از سوی تماشاگران تشویق می‌شد. از جمله نظرهای بی‌ریایش این که چرا تبلیغات فیلم کم بود. وی گفت: به لحاظ تبلیغ در حق این فیلم ظلم شده است، به طوری که بچه‌های مدرسه ما از اکران آن اطلاع ندارند.