حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
کشف بافت های نرم در فسیل دایناسور 68 میلیون ساله
جام جم آنلاین: دایناسورشناسان نمونه های ماده ای را که به نظر می رسد بافت های نرم باشد از استخوان فسیل یک «تیناسوروس رکس» (تی رکس) استخراج کرده اند.
دایناسورشناسان نمونه های ماده ای را که به نظر می رسد بافت های نرم باشد از استخوان فسیل یک «تیناسوروس رکس» (تی رکس) استخراج کرده اند.
پژوهشگران آمریکایی به مجله ساینس گفتند که این اجزای ارگانیک به سلول ها و رگ های ظریف خونی شباهت دارند.
در رشته دایناسور شناسی که معمولا آمیخته به مجادلات داغ است ، این ادعا به طور یکسان با استقبال و ناباوری روبرو خواهد شد.
در حالت عادی وقتی حیوانی تلف می شود ، کلیه بافت های نرم آن به سرعت توسط کرم ها و حشرات خورده می شود.
استخوان های باقی مانده به مرور زمان بیشتر و بیشتر در عمق گل و خاک فرو می روند و در اثر حرارت و فشار خرد شده و به تدریج جای خود را به مواد معدنی می دهند و سنگ می شوند.
تنها چیزی که در انتهای این فرآیند از بقایای حیوان باقی می ماند در واقع تنها نقش و حالت آن است اما وقتی مری شوایتز از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی مواد معدنی را از قطعه ای از فسیل این تی رکس 68 میلیون ساله زدود به الیاف شفاف و انعطاف پذیر رسید که به رگ های خونی شباهت دارند.
بقایای فسیلی این دایناسور در ایالت مونتانای آمریکا کشف شده است.همچنین آثاری از آنچه سلول های خونی به نظر می رسید پیدا شد.
سلول های دیگری که به سلول های سازنده و نگاهدارنده استخوان (اوستیوسایت ها) شباهت داشت کشف شد.
اینکه آیا این بقایای نرم متعلق به دایناسور است یا مواد ارگانیکی است که بعدا به فسیل راه یافته معلوم نیست اما اگر تکه هایی از ملکول های دایناسور اصلی در آن وجود داشته باشد ، سرنخ های تازه ای درباره ارتباط میان تی رکس و گونه های زنده مانند پرندگان به دست خواهد داد.
سوال اجتناب ناپذیری که ذهن بسیاری را مشغول خواهد کرد این است که آیا امکان یافتن DNA یا همان ملکول حیات این موجود نیز وجود دارد اما ملکول DNA بسیار شکننده است و احتمال محفوظ ماندن آن در طول میلیون ها سال حتی کمتر است.
گفت و گو
