جای خالی ورزش کودکان در برنامه‌های تلویزیونی

پخش برنامه‌های صبحگاهی با هدف آموزش و ترغیب بینندگان به انجام حرکات مختلف ورزشی نیز درراستای رسیدن به این هدف است. اما پخش این برنامه‌ها در حالی صورت می‌گیرد که به نظر می‌رسد برنامه‌سازان در هدف‌گذاری خود، بخش وسیعی از مخاطبان تلویزیون یعنی کودکان و نوجوانان را به طور کامل نادیده گرفته‌ و برای ترغیب آنها به ورزش تلاشی نمی‌کنند.

این در حالی است که در زندگی شهرنشینی کنونی، کودکان و نوجوانان زمان کمتری را به فعالیت‌های فیزیکی و ورزشی اختصاص می‌دهند و بیشتر وقت خود را با تماشای تلویزیون سپری می‌کنند. اما تماشای مداوم تلویزیون توسط کودکان که بسیاری از کارشناسان از آن به عنوان هشدار یاد کرده و نسبت به عواقب آن هشدار می‌دهند، درعین حال می‌تواند به یک فرصت تبدیل شده و با ساخت برنامه‌های پرهیجان آنها را به انجام فعالیت‌های ورزشی و فیزیکی ترغیب کند.

توجه به این موضوع از آنجا اهمیت دارد که آمارهای مختلف حکایت از افزایش روزافزون چاقی و مشکلات ناشی از آن در میان کودکان به دلیل کاهش فعالیت‌های بدنی دارد. از این رو ساخت برنامه‌های مناسب ورزشی ویژه کودکان و نوجوانان راهکار مناسبی برای ایجاد انگیزه در آنها برای انجام فعالیت‌های ورزشی و بدنی است.

اما برنامه‌سازان برای گسترش فرهنگ ورزش در کودکان و یا تشویق آنها نباید از نقش پررنگ هیجان و شادی در محتوای برنامه‌ها غافل شوند، چرا که تنها در این صورت است که این قشر از مخاطبان جذب این گونه برنامه‌ها شده و به دیدن آن متمایل می‌شوند.

برنامه‌سازان همچنین می‌توانند با آموزش والدین بخصوص مادران که بیشتر مخاطب برنامه‌های تلویزیون هستند، آنها را با ورزش‌های مناسب کودکان و نوجوانان آشنا کنند.

عرفان جلالی / گروه رادیو و تلویزیون