سهم سریال‌های تلویزیونی از نامه‌های محبت‌آمیز

اولین واکنش مربوط به قدردانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از مجموعه نمایشی کلاه قرمزی بود.

در یکی از قسمت‌های این برنامه آقای مجری به عروسک‌ها درباره اهمیت مسواک زدن و خوردن میوه و سبزی توصیه‌هایی داشت که مشاور معاون بهداشت را تشویق به نوشتن نامه‌ای تشکرآمیز کرد.

در واکنشی دیگر رئیس سازمان حفاظت محیط زیست از دست اندرکاران سریال پایتخت 2 بخاطر فرهنگ‌سازی در حوزه حفظ محیط زیست تشکر کرد.

این سریال در حاشیه داستانش اشاره‌های ظریفی به مساله حفاظت از حیات وحش (نجات بچه آهو) داشت. این نکات آموزشی از دید مدیران سازمان حفاظت محیط زیست پنهان نماند و بخوبی دیده و شنیده شد.

روز گذشته نیز سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران از عوامل «پایتخت2» بخاطر پرداختن به نهاد خانواده قدردانی کرد. البته چند برنامه نوروزی دیگر نیز واجد چنین مضامین فرهنگی بودند؛ اما به‌دلیل آن‌که در نظرسنجی‌های مردمی رای کمتری را کسب کردند، هیچ مدیری اسمی از آنها نیاورد.

مثلا در مقایسه با پایتخت 2 سریال «آب پریا» اشاره پررنگ‌تری به مسائل زیست محیطی داشت و اساسا داستانش را با تکیه بر این درونمایه ارزشمند روایت می‌کرد؛ ولی معمولا پیام‌های تشکرآمیز نصیب سریال‌های اسم و رسم‌داری می‌شود که به دلایلی دیگر گل کرده‌اند و برنامه‌های معمولی که تلاش بیشتری در زمینه فرهنگ‌سازی در یک مورد خاص داشته‌اند سهمی از این نامه‌های محبت‌آمیز ندارند.

فارغ از این که مدیران کدام برنامه‌ها را تائید کرده‌اند، این ارتباط دوسویه ثابت می‌کند که یک برنامه تلویزیونی به‌عنوان یک محصول رسانه‌ای با چه طیف وسیعی از نهادهای مختلف می‌تواند وارد تعامل شود. نکته جالب درباره این دو برنامه آن است که هیچ کدامشان از قبل هماهنگی با دستگاه‌های دولتی انجام نداده بودند و انتقال پیام‌های آموزشی در هر دو بدون برنامه‌ریزی قبلی صورت گرفته بود.

این که دو مدیر دولتی برنامه‌های تلویزیونی را از زاویه ماموریت‌های سازمانی شان رصد کرده‌اند، اتفاق فرخنده‌ای است و باید آن را به فال نیک گرفت؛ اما این فرآیند زمانی تاثیرگذارتر می‌شود که نهادهای اجرایی پیش از ساخت یک‌سریال ظرفیت‌های مورد نظرشان را در محصولات نمایشی شناسایی کنند و از‌آن بهره ببرند.

احسان رحیم‌زاده - گروه رادیو و تلویزیون