جنگ سربازان سیاهپوست به روایت تارانتینو

با تولید کلاغ قاتل، تارانتینو سه‌گانه سینمایی تاریخی خود را کامل می‌کند. این سه‌گانه‌ با پدرسوخته‌های لعنتی شروع شد و در «جانگوی از بندرسته» ادامه پیدا کرد و با کلاغ قاتل تمام می‌شود. منتقدان هنری از این سه‌گانه تارانتینو به‌عنوان یک سه‌گانه با حال و هوای تازه و غیرمتعارف اسم می‌برند. علت چنین نامگذاری‌ این است که اگرچه هر سه فیلم، بخش‌هایی از تاریخ آمریکا را روایت می‌کنند، ولی ارتباط زمانی و مکانی باهم ندارند. به‌دنبال اعلام خبر تولید نسخه تلویزیونی کلاغ قاتل شنیده می‌شود به احتمال زیاد، دو فیلم دیگر سه‌گانه تارانتینو هم به صورت مجموعه‌های چهار قسمتی تلویزیونی تدوین نشده و بزودی روی آنتن خواهد رفت.

تهیه‌کنندگان کلاغ قاتل قصد دارند مجموعه‌ای پنج قسمتی از آن را آماده پخش کنند. هر اپیزود مجموعه حدود 45 دقیقه زمان خواهد داشت. تارانتینو بخش اعظم فیلمنامه را نوشته و در حال حاضر مشغول کار روی بخش پایانی آن است. او گفته این فیلمنامه درام را تا یک ماه دیگر آماده خواهد کرد، اما هنوز زمانی برای شروع کار فیلمبرداری کلاغ قاتل تعیین نشده است. منابع نزدیک به مجموعه می‌گویند احتمال زیادی وجود دارد تارانتینو برای اوایل یا اواسط تابستان امسال، کار تولید و فیلمبرداری آن را آغاز کند. به این ترتیب، نسخه سینمایی کلاغ قاتل برای نمایش عمومی در سینماها اوایل سال 2014 آماده خواهد شد. نسخه تلویزیونی هم با یک فاصله شش ماهه از زمان اکران عمومی نسخه سینمایی روی آنتن تلویزیون خواهد رفت.

قصه کلاغ قاتل بیشتر به قصه پدرسوخته‌های لعنتی نزدیک است تا جانگوی از بندرسته. این قصه در دوران جنگ جهانی دوم و در دل اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی اتفاق می‌افتد. شخصیت‌های اصلی قصه مجموعه، گروهی از سربازان سیاهپوست آمریکایی هستند که دستگیر و به اردوگاه‌های مرگ منتقل شده‌اند. در حال حاضر، اطلاعات بیشتری از قصه مجموعه در دست نبوده و معلوم نیست این سربازان در این اردوگاه‌ها دست به چه کارهایی می‌زنند. تنها نکته‌ای که تا به حال در ارتباط با کلاغ قاتل مشخص شده، این است که تعدادی از شخصیت‌های قصه فیلم پدرسوخته‌های لعنتی در قصه این مجموعه هم حضور دارند. به این ترتیب، بازیگرانی که در آن فیلم در نقش این شخصیت‌ها بازی کردند، به همکاری با مجموعه تلویزیونی کلاغ قاتل پرداخته و دوباره به تکرار نقش‌‌های خود می‌پردازند.

منابع نزدیک به کوئنتین تارانتینو می‌گویند تا پیش از این، قصه کلاغ قاتل بخشی از فیلمنامه پدرسوخته‌های لعنتی بود. این بخش قرار بود به صورت یک اپیزود در دل قصه کلی این فیلم قرار گیرد. در آن زمان، این قصه یک داستان کوتاه بود، اما تارانتینو که علاقه خاصی به این قصه پیدا کرده بود، احساس کرد قابلیت یک کار مستقل تلویزیونی پنج قسمتی را دارد و حیف است آن را در دل فیلم پدرسوخته‌های لعنتی خرج کرد. به همین دلیل، این فیلمساز این قصه را از دل فیلمنامه فیلم سینمایی خود درمی‌آورد و آن را بایگانی می‌کند. پس از آن، تارانتینو کار فیلمبرداری پدرسوخته‌های لعنتی را انجام داد و پس از آن درگیر جانگوی از بندرسته شد. کار روی این دو پروژه ـ و موفقیت مالی خوبی که در جدول گیشه نمایش سینماها کسب کردند ـ تارانتینو را از قصه کلاغ قاتل دور کرد. طی چند ماه گذشته که تعدادی از تهیه‌کنندگان و شرکت‌های فیلمسازی با پیشنهادهای جدید کاری به سراغ این فیلمساز رفتند، او ترجیح داد پروژه مورد علاقه خود را از نقشه بایگانی بیرون بکشد و آن را در دستور کار تولید قرار دهد.

همزمان با بحث تولید کلاغ قاتل، تارانتینو با این درخواست روبه‌رو شد که دو قسمت قبلی سه‌گانه غیرمتعارف سینمایی خود را نیز به دو مجموعه مستقل تلویزیونی تبدیل کند. تارانتینو با این پیشنهاد موافقت کرده، ولی گفته در صورتی این کار را انجام می‌دهد که به اندازه کافی راش فیلمبرداری شده زائد از آن دو فیلم داشته باشد. این فیلمساز در اتاق تدوین، مشغول بازبینی صحنه‌ها و سکانس‌هایی است که در زمان تولید پدرسوخته‌های لعنتی و جانگوی از بندرسته فیلمبرداری کرد، ولی در نسخه‌های سینمایی آنها مورد مصرف قرار نگرفت و بایگانی شد. صحبت‌های اولیه، حکایت از آن دارد این سکانس‌‌های اضافی آنقدر زیاد نیست که بتواند خوراک دو مجموعه چهار اپیزودی تلویزیونی را تامین کند، اما هنوز از سوی تارانتینو در این ارتباط اظهارنظر مشخصی ارائه نشده است.

تارانتینو که در دهه 90 میلادی با «قصه‌های عامه‌پسند» (پالپ فیکشن)‌ به صورت یک فیلمساز مطرح دنیای سینما درآمد، با دنیای تلویزیون بیگانه نیست. وی قبل از کارگردانی «جکی براون» (1997)‌ - سومین فیلم مهم سینمایی خود - کارگردانی چند قسمت از مجموعه درام پزشکی «ای آر» (با بازی جورج کلونی)‌ را سال 1995 به عهده گرفت؛ در حالی که برای تماشاگران سینما در سال‌های 1992 و 1994 دو فیلم «سگ‌های انباری» و «قصه‌های عامه‌پسند» را ساخته بود. به همین دلیل، حضور ناگهانی وی در رسانه تلویزیون باعث تعجب و شگفتی تماشاگران و اهل فن شد. برای آنها این سوال مطرح بود که چرا تارانتینو پس از موفقیت کلان سینمایی خود ناگهان جذب یک کار تلویزیونی شده است. تارانتینو در آن زمان در یک گفت‌وگو، دوستی نزدیک خود با تهیه‌کنندگان مجموعه را دلیل اصلی همکاری با آن اعلام کرد. در عین حال، وی گفت خیلی دوست داشته کار در یک مجموعه تلویزیونی را تجربه کند و از آن به‌عنوان یک تجربه خیلی خوب یاد کرد. او طی سال‌های 2004 و 2005 هم اپیزودهایی از دو مجموعه تلویزیونی «جیمی کیمل» و «سی‌اس‌آی: صحنه تحقیق» را کارگردانی کرد. تارانتینو ـ که در فیلم‌های خود نیز بازی کرده است ـ‌ از سال 1988 به‌عنوان بازیگر با چند مجموعه تلویزیونی نیز همکاری داشته است.

کیکاووس زیاری

منبع: ورایتی