فوتسال ایران به تجدیدنظر اساسی نیاز دارد

اتفاق‌های سال گذشته هنوز هم در ذهن خیلی‌ها هست. اواخر سال گذشته حواشی زیادی گریبانگیر فوتسال شد تا به دنبال آن امسال، لیگ پرتنش شروع شود. در واقع از قبل حواشی کنار تیم‌ها بود. فولاد ماهان، فیروزصفه و پرسپولیس تیم‌هایی بودند که کنار کشیدند. وجود این تیم‌ها برای فوتسال کمک بزرگی بود. همه این تیم‌ها تماشاچی زیادی داشتند. لیگ با همان تیم‌های سال گذشته کلید خورد و برخلاف آنچه می‌گفتند بازیکنان در تیم‌ها پخش شده‌اند به نظرم بازیکنان سرشناس در دو سه تیم هستند و چهار پنج تیم شاید شانس قهرمانی داشته باشند.

البته می‌توان به صبا هم امیدوار بود. منصوری ، گیتی‌پسند و حفاری ـ که ابطحی بالای سر این تیم است ـ از مدعیان هستند و البته نمی‌توانیم تیمی مثل فرش آرا مشهد را نادیده بگیریم، چون امسال تیم خوبی بسته است.

اگر می‌خواهیم لیگ پویا داشته باشیم باید کسانی را برای این رشته بیاوریم که زحمت فوتسال را کشیده باشند. باید باشگاه‌هایی را که در این رشته سرمایه‌گذاری کرده‌اند، مورد حمایت قرار بدهیم نه این که آنها فرار کنند و اتفاقی هم نیفتد. فولاد ماهان، پرسپولیس و تام ایران خودرو چرا رفتند؟ شن سای ساوه چرا رفت؟ الان هم تیم‌هایی مثل منصوری، گیتی‌پسند و فرش‌آرا باید حمایت شوند. یک بدعت بد در فوتسال وجود دارد. یکسری تیم‌های خوب برای سرمایه‌گذاری می‌آیند و اتفاقا خوب هم کار می‌کنند، ولی بعد از دو سه سال دلسرد می‌شوند و از فوتسال می‌روند و دیگر پشت سرشان را هم نگاه نمی‌کنند. باور کنید اگر تیمی مثل فولاد ماهان با آن امکاناتی که داشت از فوتسال نمی‌رفت آن اتفاق‌ها برای تیم ملی در جام‌جهانی رخ نمی‌داد.

به نظرم یکی از مشکلات این است که این بازی‌ها پخش تلویزیونی نمی‌شود. نمی‌دانم چرا همه رشته‌ها را پخش می‌کنند جز فوتسال! باشگاه‌ها این همه هزینه می‌کنند، ولی تبلیغی برایشان صورت نمی‌گیرد و این موضوع مسئولان باشگاه‌ها را دلسرد می‌کند.

این فضا را در رشته‌های دیگر داریم. مگر فوتبال ندارد؟ اسم فوتسال بد در رفته است.

به نظرم اگر پخش کنند شاید به فوتسال کمک شود. به هرحال میزبان به دنبال آبروی شهر و مردم خود است و آبروداری می‌کند. مطمئن هستم پخش بازی‌ها باعث می‌شود فرهنگسازی شود و فضای سالمی را در سالن‌های فوتسال ببینیم.

تمام سعی خودمان را می‌کنیم که امسال هم قهرمان شویم. بازیکنان خیلی خوبی داریم و کادر فنی مجربی هم بالای سر تیم است. در کنار اینها باید از تماشاچیان قرچک بگویم که همیشه با ما هستند. با این حمایت‌ها و سعی و تلاشی که بازیکنان به خرج می‌دهند، اگر خدا بخواهد می‌توانیم قهرمان بشویم.

صد در صد. در آسیا نتیجه نگرفتیم. بعد هم در جام جهانی و شرمنده مردم شدیم. من همین جا باز هم از همه مردم ایران معذرت می‌خواهم. برخی مشکلات را می‌توان در رسانه‌ها گفت. به نظرم تیم ما آماده مسابقه‌های جهانی نبود. شرایط اصلا برای تیم ملی شرایط خوبی نبود و هیچ توجهی به تیم ملی صورت نمی‌گرفت، در حالی که همه می‌خواستند این تیم به جمع چهار تیم برتر جام جهانی برسد یا حتی فینالیست شود، ولی کسی اصلا پرسیده چقدر برای این تیم هزینه و امکانات گذاشته بودیم.

بله قبول دارم که ممنوع‌المصاحبه کردن تیم، هم خوب بود و هم بد. توقع داشتیم بروند و حق ما را بگیرند ولی این طور نشد. از تشکیلات و امکانات تیم ملی هم که بهتراست چیزی نگویم.

اردوهایی که برای جام ملت‌های آسیا و جام‌جهانی داشتیم هیچ کدام در شان تیم ملی نبود. ما حتی در تایلند هم امکاناتی داشتیم که نه‌تنها در حد تیم ملی نبود، بلکه در حد هیچ کدام از تیم‌هایی که برای جام جهانی آمده بودند، هم نبود. آن وقت توقع داشتند به نیمه نهایی برسیم.

بله، حسین آقا برای تیم ملی خیلی زحمت می‌کشید. صحبت‌های انتقادی‌شان خیلی تاثیرگذار بود. برای حق و حقوق بچه‌ها خیلی تلاش می‌کرد و همیشه کنار بچه‌ها بود. اگر در تیم ملی بود قطعا شرایط ما عوض می‌شد.

بله، البته قابل بازگشت است، ولی باید تجدید نظرهایی صورت گیرد. اگر بخواهیم این روند را ادامه دهیم سال آینده هم هیچ عنوانی نخواهیم داشت. به نظرم با این دید، فوتسال ایران به جایی نمی‌رسد مگر این که اتفاق‌هایی رخ دهد و دیدگاه افراد تغییر کند. باید بیشتر به فوتسال توجه کنیم آن وقت استعدادهایی که در این رشته وجود دارد می‌تواند شکوفا بشود.

دوست دارم در کشورم بازی کنم. ما بازیکنان بزرگی داریم. لیگ قوی هم داریم. همین الان هم از اروپا و آسیا پیشنهاد دارم. می‌خواهم ببینم بعد از لیگ امسال چه اتفاق‌هایی رخ می‌دهد.

هم مدیرها و هم گروه فنی تصمیم گیرنده هستند. من بازیکن هستم و نباید در این باره اظهار نظر کنم. مردم ما از همه چیز باخبر هستند و خوب به نتیجه می‌رسند که کدام خوب است و کدام بد. امیدوارم یک تصمیمی بگیرند که به نفع کل فوتسال ایران باشد.