سفرهای‌لیزینگی؛ ‌سفر‌را‌فراموش‌کن

سه عامل در تعیین قیمت تمام شده سفر گردشگران مطرح است؛ یکی هزینه حمل‌و‌نقل، دیگری هزینه اقامت و البته هزینه تغذیه گردشگران. بنابراین نباید زیاد نگران این موضوع باشیم که با افزایش قیمت یک یا حتی دو عامل، سفری گران در انتظار گردشگران باشد، بلکه می‌توان با مدیریت دقیق، این گزینه‌ها را با یکدیگر همسو کرد و در یک راستا یعنی واقعی کردن هزینه سفر و البته معقول کردن آن گام نهاد.‌ بر این اساس و برای کاهش محصول نهایی، دست‌اندرکاران دولتی و خصوصی گردشگری ایران پس از افزایش ناگهانی قیمت بلیت هواپیما به تکاپو افتاده‌اند و راهکارهایی هم برای جلوگیری از حذف سفر از سبد کالای خانواده‌های ایرانی ارائه کرده‌اند که از جمله این راهکارها سفرهای قسطی و مقوله سفر کارت است. اما گروهی دیگر از کارشناسان بر این باورند که این تصمیمات واقعا شتابزده بوده و هرگز با فرهنگ سفر ایرانیان انطباق ندارد، بلکه این موضوع باید از قبل مطالعه می‌شد و با توجه به عادت‌های سفر ایرانیان راهکاریی ارائه می‌شد.

گردشگران ایرانی هنوز آماده سفرهای قسطی نیستند، بلکه بیشتر خانواده‌های ایرانی بیشتر راغب هستند که لوازم مورد نیز مثل وسایل منزل را قسطی بخرند تا این‌که قسطی چمدان سفر ببندند. این موضوع ریشه در فرهنگ ما دارد که بسیاری از مردم ایران براین باورند که با پرداخت این اقساط برای سفر چیزی به دست نمی‌آورند و در واقع ولخرجی کرده‌اند و این مبلغ را اگر فرش یا طلا خریده بودند علاوه بر پرداخت اقساط سود هم می‌کردند.

با توجه به این فرهنگ و فارغ از درست یا غلط بودنش، برخی نگران این موضوع هستند که به‌دلیل افزایش هزینه‌های سفر در کشور و عدم آمادگی پذیرش فرهنگی آن و تطبیق شرایط موجود با گردشگری کشورمان، سفر که یکی از لازمه‌های زندگی شهری ماست تبدیل به امری غیرضروری شده و به حاشیه رانده شود که این موضوع از نظر روانی مشکلات بسیاری را متوجه جامعه جوان کشورمان می‌کند.

از سوی دیگر، با توجه به شرایط موجود در کشور، دولت باید بین حضور یا ورشکستگی شرکت‌های خدمات هوایی یک موضوع را انتخاب ‌کند.

همان طور که می‌دانیم گردشگری، صنعتی است که باید کاملا خصوصی اداره شود و دولت صرفا باید در سیاستگذاری کلان آن دخالت داشته باشد، حال آن‌که در ایران این صنعت کاملا سنتی و تحت نظر کامل دولت اداره می‌شود. بنابراین این گونه تغییرات یا شوک‌ها می‌تواند تاثیر مثبتی در راستای خصوصی کردن این صنعت و البته یافتن راهکارهای به‌روزشده کاهش هزینه‌های سفر داشته باشد.

بهتر است علاوه بر تبیین قوانین متناسب برای کاهش هزینه سفر، در مورد فرهنگ سفر در کشور نیز اقدام کنیم تا شاهد از رمق افتادن گردشگری داخلی کشور نباشیم.