سهمی واقعی به اندازه یک پروانه

واقع‌بینی برنامه‌سازان تلویزیون به زنان هر چند گسترده نشد و همه ابعاد زنان را در برنگرفت، اما بسیاری از برنامه‌سازان تلویزیون را واداشت تا زنان را از حصار مطلق آشپزخانه بیرون بیاورند و برای آنها تحصیل یا اشتغال هر چند کوچک در نظر بگیرند.

برای اثبات این گفته راه دوری نمی‌رویم. سیروس مقدم در سریال «دیوار»،‌ برای پروانه (فریبا کوثری) که همسری مهربان و مادری دلسوز بود، شغلی در بیرون از خانه در نظر گرفته بود.

پروانه هفته‌ای یک بار به یک برنامه زنده تلویزیونی می‌رفت و قالیبافی را به بینندگان آموزش می‌داد! البته در برخی از سریال‌ها مانند زمین انسان‌ها، پزشکان زن در کنار پزشکان مرد در یک بیمارستان فعالیت‌های مهمی داشتند.

اما اگر از سریال‌ها و فیلم‌های اجتماعی و خانوادگی که نگاهی کمی واقع‌بینانه به زنان دارند، بگذریم به آثار کمدی می‌رسیم که بسیار پرمخاطب هستند و البته نگاهی کاملا سهل‌انگارانه به زنان دارند.

در بیشتر این آثار زنان موجوداتی ساده‌لوح‌اند که یا در حال خاله‌زنک‌بازی هستند یا برای ازدواج نقشه می‌کشند و اگر هم خواسته باشند متفاوت باشند، خلافکار می‌شوند و مثلا در کنار برادر سارق و موادفروش خود دست به سرقت‌های بزرگ می‌زنند یا تبدیل به منشی حواس‌پرت یک مطب می‌شوند!

برخی بر این باورند اگر در سریال‌های کمدی مردان سارق هستند، زنان هم می‌توانند ‌در نقش دزد ظاهر شوند. بعضی هم می‌گویند، کمدی، شوخی با آدم‌های مختلف است و با زنان هم در این زمینه می‌توان شوخی کرد، اما

نکته قابل تامل در مقابل این دیدگاه‌ها این است که زنان برای کسب جایگاه اجتماعی خود تلاش زیادی کرده‌اند، پس حق دارند اکنون که می‌توانند شغل‌های مهمی در اجتماع داشته باشند از حرفه خود دفاع کنند و بیشتر مایل باشند، شغل‌های تاثیرگذار آنها به تصویر کشیده شود.

شوخی با زنان در آثار کمدی، بد نیست، اما زمانی این شوخی‌ها قابل پذیرش است که در کنار زنان منفی سریال که کارگردان تلاش می‌کند با حضور آنها مخاطب را به خنده وادارد، زنان متعادلی هم وجود داشته باشند که تصویری واقعی هر چند در قالب طنز از زنان به نمایش بگذارند.