نواختن «ریزدانه‌های الماس» زیر آسمانی پر از کبوتر

به گزارش خبرنگار ما، کنسرت موسیقی گروه کامکارها در حالی برگزار شد که می‌توان گفت اغلب بخش‌های این کنسرت مورد توجه مخاطبان موسیقی قرار گرفت.

در این کنسرت پشنگ،‌ نیریز، قشنگ،‌ ارژنگ،‌ بیژن،‌ اردشیر و اردوان کامکار به اجرای موسیقی پرداختند. از نکات جالب این اجرا می‌توان به این نکته اشاره کرد که کامکارها همه با لباس سیاه روی سن آمدند و خبری از لباس‌های سنتی رنگارنگی که در اغلب کنسرت‌های سنتی دیده می‌شود، نبود.

البته دکور زیبای این کنسرت این سیاهی را پوشش داد و از تیرگی آن کاست و کبوترهای کاغذی رنگارنگی که در این فضا پرواز می‌کردند زیبایی خاصی را به صحنه داده بود. بخش نخست این کنسرت به اجرای قطعات فارسی به آهنگسازی پشنگ و اردشیر کامکار اختصاص داشت. قطعه نخست این اجرا با تصنیف «نسیم» روی شعری از خیام اجرا شد و در ادامه تکنوازی سنتور با اجرای پشنگ کامکار، قطعه سازی «خرم» اجرا شد.

تکنوازی عود با اجرای ارسلان کامکار، قطعه‌سازی نواگردان به آهنگسازی اردشیر کامکار، تکنوازی کمانچه و تصنیف «شوریدگان» بر شعری از مولانا از دیگر قطعات در بخش فارسی این کنسرت بود. بعد از اجرای این تصنیف، گروه صحنه را ترک کردند، اما اردوان کامکار روی صحنه ماند تا قطعه‌ای را که کامکارها در نشست خبری کنسرت‌شان به عنوان یکی از بهترین قطعات معرفی کرده بودند، اجرا کند. او و سنتورش روی سن ماندند تا این هنرمند مضراب به دست بگیرد و قطعه «ریزدانه‌های الماس» را اجرا کند. این بخش از کنسرت توانست رضایت مخاطبان را تا حدی جلب کند. بخش سوم هم که پس از استراحت کوتاهی آغاز شد، کامکارها با لباس کردی روی صحنه حاضر شدند و به اجرای موسیقی کردی پرداختند. البته لباس‌های کردی اعضای این گروه هم سیاه ‌رنگ بود و باز هم خبری از رنگ‌هایی که گفتیم نشد! در این بخش‌ها ناکامکار هم روی صحنه آمد و به دف‌نوازی پرداخت.

«کتانه»، «که ژاوه»، «هورامان»، «سودای دوریه که‌ت»، «غه ریبانه»، «خوشه هورامان» از جمله قطعات کردی بود که توسط کامکارها نواخته شد و شب پاییزی کامکارها را خاتمه داد.