مونته‌نگرو؛ کشوری محصور در کوه‌های سیاه

جمهوری مونته‌نگرو کشوری است در جنوب شرقی اروپا و در کرانه دریای آدریاتیک (پهنه‌ای آبی در سمت غربی دریای مدیترانه که شبه‌جزیره آپنین را از شبه‌جزیره بالکان جدا می‌کند). پس از برگزاری همه‌پرسی در بیست و یکم می ‌2006 ، این کشور در سوم ژوئن همان سال از فدراسیون صربستان و مونته‌نگرو جدا شد و اعلام استقلال کرد. مونته‌نگرو پس از کوزوو به استقلال رسید. نام مونته‌نگرو به معنای «کوه سیاه» است. تاریخ این منطقه به سده نهم میلادی بازمی‌گردد، یعنی زمانی که یک حکومت محلی وابسته به امپراتوری بیزانس به نام دوکلیا در آن تشکیل شد.

مونته‌نگرو از قرن هجدهم در زمان امپراتوری عثمانی امیرنشینی مستقل بود که در سال 1878 به استقلال دست یافت و بعدا به نظامی پادشاهی تبدیل شد. در پایان جنگ جهانی اول، یعنی تقریبا 90 سال پیش به یوگسلاوی که تازه شکل گرفته بود، ضمیمه شد. بعد از جنگ جهانی دوم، یوگسلاوی نظام کمونیستی را برای خود برگزید و در سال‌های بعد، به ورطه جنگ‌های خونین قومی و قبیله‌ای دهه 90 افتاد. در همه‌پرسی سال 2006 نیز سیاستمداران صرب، رهبران کلیسای ارتدوکس و اهالی مونته‌نگرو از نواحی کوهستانی هم مرز با صربستان عموما مخالف جدایی بودند؛ اما اقوام مونته‌نگرویی و آلبانیایی‌تبار از نواحی ساحلی عمدتا طرفدار استقلال بودند.

رئیس‌جمهور مونته‌نگرو رئیس حکومت است که برای دوره‌ای پنجساله و از طریق انتخابات مستقیم انتخاب می‌شود. درخواست برگزاری انتخابات پارلمانی، معرفی نامزدی برای تصدیگری پست نخست‌وزیری و همچنین معرفی رئیسی برای دادگاه قانون اساسی به پارلمان از جمله وظایف رئیس‌جمهور به حساب می‌آید. رئیس دولت نخست‌وزیر است که معاونان وی و همچنین وزرای کابینه کار رتق و فتق امور را بر عهده دارند.پارلمان مونته‌نگرو نیز بازوی قانونگذاری این کشور است که کار تصویب لوایح، انتخاب نخست‌وزیر و وزرا و همچنین تعیین بودجه را انجام می‌دهد. پارلمان این کشور 81 کرسی دارد.

اقتصاد مونته‌نگرو به میزان بسیار زیادی خدمات محور است. براساس گزارش صندوق بین‌المللی پول، میزان تولید ناخالص داخلی این کشور در سال 2009 رقمی حدود 114‌‌4 میلیارد دلار بود. با وجود رکود جهانی که در سال 2008 اتفاق افتاد، اما مونته‌نگرو تنها کشور حوزه بالکان است که توانست میزان سرمایه‌گذاری خارجی خود را افزایش دهد.

در سال 2007، بخش خدماتی حدود 72 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می‌داد. صنعت و کشاورزی نیز دیگر بخش‌های تشکیل‌دهنده این تولید ناخالص داخلی بود. فولاد، آلومینیوم و محصولات کشاورزی مهم‌ترین کالاهای صادراتی این کشور به حساب می‌آید. نقش صنعت گردشگری را نیز نمی‌توان در اقتصاد مونته‌نگرو نادیده گرفت. در سال 2007 نزدیک به یک میلیون گردشگر از این کشور دیدن کردند که حدود 480 میلیون یورو عایدی برای کشور داشت.

مونته‌نگرویی‌ها، صرب‌ها، بوسنیایی‌ها، مسلمانان، آلبانیایی‌ها و کروات‌ها اقلیت‌های قومی تشکیل‌دهنده این کشور حدودا 680 هزار نفری است. اکثریت مردم مونته‌نگرو به زبان صربی صحبت می‌کنند، اما جدایی‌طلبان ترجیح می‌دهند که گویش مونته‌نگرویی را که در واقع، لهجه‌ای از همان زبان صرب است به عنوان زبان رسمی خود انتخاب کنند. ارتدوکس و اسلام به ترتیب بزرگ‌ترین اقلیت‌های ‌دینی مونته‌نگرو به حساب می‌آیند. آموزش ابتدایی برای کودکان بین 6 تا 14 سال این کشور رایگان و البته اجباری است.

اگر بخواهیم نگاهی هم به ورزش این کشور بیندازیم، باید گفت فوتبال، ورزش نخست این کشور اروپای شرقی به حساب می‌آید. البته این ورزش تا به حال افتخار خاصی برای این کشور به همراه نیاورده است؛ ولی واترپلو که یکی دیگر از ورزش‌های محبوب این کشور است، جور فوتبال را کشیده و در سال 2008 قهرمان اروپا شد.