شادترین استان‌های ایران را بشناسیم

به گزارش ایسنا، پژوهشگرانی که در این باره دست به تحقیق زده‌اند، از شخصیت، عزت نفس، اعتقادات مذهبی، سرمایه اجتماعی ـ فعالیت‌های اوقات فراغت، ورزش هفتگی، نداشتن سابقه بیماری عصبی، خوش‌بینی به زندگی و بسیاری از موارد دیگر، به عنوان عوامل مؤثر در پدیده شادکامی افراد یاد کرده‌اند.

نتایج یک پژوهش روی 27 هزار و 883 ایرانی 18 تا 65 سال در کشور نشان داده است که بیشتر مردم کشور (3/ 39 درصد) از شادکامی سطح متوسطی برخوردارند. 4/ 35درصد نیز شادکامی خود را کم توصیف کرده‌ و در این میان، فقط 3درصد خود را در سطح «بسیار زیاد» شادکام می‌دانند.

در این پژوهش که از هر استان کشور دست‌کم 800 نفر بررسی شده‌اند، سطح شادکامی با پرسش: «آیا فردی با نشاط و شاداب هستید؟» در پنج سطح «بسیار زیاد»،‌ «زیاد»، «نه زیاد، نه کم»،‌ «کم» و «بسیار کم» مورد سنجش قرار گرفت.

یافته‌های پژوهش «شادکامی مردم ایران و عوامل موثر بر آن» از میان 30 استان مورد بررسی، استان زنجان را با 69‌/‌3 میانگین امتیاز شادکامی، شادترین استان کشور معرفی کرده است و از یزد با 12‌/‌3 میانگین امتیاز شادکامی، به عنوان پایین‌ترین سطح شادکامی نام برده است.

همچنین استان‌های گلستان، بوشهر، هرمزگان و کردستان از میزان شادکامی بالاتری از خط میانگین برخوردار بوده‌اند.

از دیگر نتایج قابل توجه این پژوهش، کاسته شدن یک درصد از شادکامی افراد به‌ازای افزایش هر یک سال به سن آنهاست.

یافته‌های به دست آمده از این تحقیق نشان داده است که افراد مطلقه‌/‌بیوه و متاهل از سطح شادکامی کمتری نسبت به افراد مجرد برخوردارند؛ به‌گونه‌ای که افراد مطلقه ‌/‌ بیوه 70/ 1 و افراد متاهل 11/ 1 برابر نسبت به افراد مجرد، سطح شادکامی کمتری دارند.

یافته‌های این پژوهش همچنین از این حکایت می‌کند که افراد دارای سطح تحصیلات بیشتر نسبت به افراد کم سوادتر، شادترند و در سطوح تحصیلی پایین‌تر، کاهش شادکامی نمایان‌تر است.

همچنین افراد خانه‌دار، شاغل و بیکار نسبت به دانش‌آموزان‌/‌ دانشجویان به ترتیب 39/ 1، 32/ 1 و 40/ 1برابر سطح شادکامی کمتری دارند.

نتایج این تحقیق در ادامه این موضوع را مورد تاکید قرار داده است که افراد در سطوح اقتصادی پایین‌تر در مقایسه با افراد در سطح اقتصادی «خوب‌/‌ بسیار خوب» به صورت معناداری، سطح شادکامی کمتری دارند. به‌گونه‌ای که افراد در سطوح اقتصادی ارزیابی شده در دسته‌بندی «نه خوب‌/‌ نه بد»، «بد» و «بسیار بد» به ترتیب احتمال 75/ 1، 14/ 2 و 33/ 2 برابر نسبت به افراد دارای وضعیت اقتصادی بسیار خوب، وضع شادکامی خود را نامناسب‌تر گزارش کرده‌اند.