قصاص در انتظار عامل جنایت خیابان گاندی

به گزارش مهر، جلسه دادگاه صبح روز یکشنبه  به ریاست قاضی عزیز محمدی رئیس شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد. در ابتدای جلسه، قاضی اصغری روشن نماینده دادستان با تشریح کیفرخواست گفت: دراین پرونده دارا بیست ساله متهم است بیست و چهارم اردیبهشت امسال درخیابان ولی‌عصر، کوچه هشتم گاندی دختر جوانی به نام تینا را به قتل رسانده است.

بر اساس محتویات پرونده، تینا به علت کم عرض بودن خیابان قادر به پارک کردن خودروی خود نبوده و دارا از او می‌خواهد که اجازه دهد خودرو را برایش پارک کند.

پسر جوان به محض سوارشدن به خودرو به قصد سرقت چند بار با تینا برخورد کرده و از محل متواری می‌شود. دختر جوان نیز پس از انتقال به بیمارستان بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست می‌دهد.

وی ادامه داد: با تحقیقات انجام شده متهم دوازدهم تیرماه در یک کمپ ترک اعتیاد در کرج دستگیر شد و در بازجویی‌ها به قتل اعتراف می‌کند. وی همچنین در بازجویی‌ها به سرقت یک دستگاه گوشی تلفن همراه در تاریخ هفتم اردیبهشت امسال با همدستی یکی از دوستانش به نام علی و داشتن رابطه نامشروع با دختر جوان به نام پونه اعتراف می‌کند. حال با توجه به اقرار متهم، تحقیقات صورت گرفته و تائید سلامت روحی و روانی وی از سوی پزشکی قانونی، تقاضای مجازات قانونی را دارم.

سپس پدر تینا با قرار گرفتن درجایگاه گفت: دخترم دارای چند اختراع در ایران و خارج از کشور بود. تمام زندگی تینا در تحقیق و علم وکمک به جامعه خلاصه می‌شد. حالا هم برای قاتل او تقاضای اشد مجازات را دارم.

وی ادامه داد: وقتی موضوع تصادف را به من اطلاع دادند، با کمک یک مامور پلیس خود را به خودروی اورژانس رساندم. دخترم گفت: متهم در یک لحظه پشت فرمان نشسته و برای سرقت به شدت با او تصادف کرده است. موضوع مشکل برای پارک خودرو صحت ندارد. دخترم ده سال بود که گواهینامه داشت و حتی در مسابقات اتومبیلرانی نیز شرکت می‌کرد. خواستار قصاص قاتل دخترم هستم و حاضرم تفاضل دیه را پرداخت کنم.

رئیس دادگاه سپس از نامزد مقتول خواست درباره روز حادثه توضیح دهد که وی با تشریح ماجرا گفت: وقتی خود را به تینا رساندم، او موضوع تصادف و سرقت خودرو را برایم تعریف کرد. اعضای بدن نامزدم به چند بیمار نیازمند اهدا شد و او پس از مرگش نیز به هموطنانش کمک کرد.

قاضی عزیز محمدی سپس با تفهیم اتهام به دارا، از او خواست به دفاع از خود بپردازد. پسر جوان پس از حضور در جایگاه گفت: من اتهامات سرقت را قبول دارم اما مرتکب قتل عمد نشده‌ام.

قاضی: انگیزه‌ات برای سرقت چه بود؟

متهم: من به خاطر هیجان مرتکب سرقت می‌شدم. لحظه فرار از صحنه جرم را دوست داشتم و احساس می‌کردم در این لحظه قدرت بیشتری پیدا می‌کنم. البته ماجرای سرقت 206 و مرگ تینا اتفاقی بود. روز حادثه به یک کافی شاپ مخروبه حوالی محل حادثه رفته و در آنجا شیشه مصرف کردم. سه، چهار شب بود که نخوابیده بودم. آن روز با دختر مورد علاقه ام پونه قرار ملاقات داشتم. پول موادم هم تمام شده بود. راهی خانه مادرم که در گاندی بود شدم که خودروی مقتول زودتر از من به داخل کوچه هشتم پیچید. مقتول یک بار سعی کرد خودروی خود را پارک کند اما نتوانست بعد هم از من خواست این کار را انجام دهم. وقتی پشت فرمان نشستم متوجه شدم تینا در فاصله دو متری ماشین است و تصمیم به سرقت خودروی 206 گرفتم. نیم متری که عقب آمدم از سمت چپ با مقتول تصادف کردم و دیگر هم او را ندیدم. البته هنگام فرار حس کردم از روی چیزی رد شدم، تصور می‌کردم از روی دست‌انداز بوده است. در حالی که چند نفر در تعقیب من بودند از کوچه فرار کردم و خود را به پارک پردیسان رساندم. بعد هم با دوستانم تماس گرفته و خواستم نزد من بیایند.

وی ادامه داد: دوستانم پس از تهیه مواد مصرفی من به سراغم آمدند و به یک مهمانسرا در جاده کن رفتیم. تا صبح همانجا خوابیدم و بعد سراغ پونه رفتم. به سمت دماوند رفتیم که در میان راه با ایست بازرسی پلیس روبه‌رو شدیم؛ به همین خاطر مجبور شدیم به تهران برگردیم. چند روز بعد از این ماجرا، با خودروی 206 تصادف و آن را در یوسف‌آباد رها کردم.

قاضی: درباره سرقت تلفن همراه توضیح بدهید.

متهم: شب حادثه همراه دوستم به نام علی که هم‌اکنون فراری است، حوالی میدان ونک بودیم که دوستم گوشی تلفن پسر جوانی را به بهانه تماس گرفتن گرفت و سریع از محل فرار کردیم.

قاضی: چرا بعد از تصادف با مقتول، فرار کردی؟

متهم: به دلیل ترس از خماری و زندان، از محل گریختم.

قاضی: گواهینامه داری؟

متهم: بله دارم.

پس از دفاعیات متهم دو نفر از شاهدان ماجرا با حضور در دادگاه به تشریح اتفاقات روز حادثه پرداختند. یکی از آنها گفت: با شنیدن صدای جیغ و فریاد متوجه ماجرا شدم و قصد گرفتن متهم را داشتم که او با قرار گرفتن در خط «بی.آر.تی» از محل فرار کرد.

وکیل مدافع دارا نیز در دفاع از موکلش گفت: عمدی بودن حادثه از سوی موکلم منتفی و خارج از مجازات قصاص است. موکلم هیچ انگیزه‌ای برای کشتن تینا نداشته است. او یک بیمار روحی و روانی و خطرناک است که باید همه‌جوانب بیماری وی مورد بررسی قرار گیرد.

وی ادامه داد: دادسرا در صدور کیفرخواست برای موکلم عجله کرده و در این رابطه اورژانس نیز مقصر بوده است؛ زیرا تاخیر اورژانس و نرساندن تینا به نزدیک‌ترین بیمارستان، در مرگ او بی‌تاثیر نبوده است.

پس از آخرین دفاعیات متهم، قضات دادگاه برای صدور حکم مجازات متهمان وارد شور شدند.

هیات قضایی دارا را به اتهام قتل عمد به قصاص، به اتهام سرقت مقرون به آزار به سه سال زندان و 74 ضربه شلاق و به اتهام رابطه نامشروع به 100 ضربه شلاق محکوم کردند.