دانشجویان معتاد ؛ آمار دقیقی در دست نیست

رئیس اداره پیشگیری و درمان سوءمصرف مواد مخدر وزارت بهداشت ، معتقد است هیچ آمار درست و دقیقی از اعتیاد دانشجویی نداریم : «تاکنون ، هیچ تحقیق مستقل و جامعی درخصوص این قضیه صورت نگرفته تا بتوان آمار دقیقی ارائه کرد». محسن وزیریان ، می افزاید: اما بسیاری از دانشجویان ، بخصوص دانشجویان خوابگاهی چون دور از خانواده با گروه همسالان زندگی می کنند ، بیشتر در معرض خطر استفاده از مواد مخدر هستند. وزیریان با این توضیح ، از اجرای طرح «پیشگیری از اعتیاد در خوابگاه های دانشجویی» خبر می دهد و می گوید: آمار درست و دقیقی نداریم اما با توجه به همین نکته که شروع مصرف موادمخدر در سنین جوانی و دانشجویی ، بسیار زیاد است ، وزارت بهداشت تصمیم گرفته در دانشگاه های علوم پزشکی تهران ، ایران ، شهید بهشتی و دانشگاه علوم پزشکی شیراز، طرح پیشگیری از اعتیاد در خوابگاه های دانشجویی را به صورت آزمایشی از آبانماه آغاز کند. به گفته وی ، اجرای این طرح با برگزاری کارگاه های حضوری و ارائه متون آموزشی برای پیشگیری و درمان اعتیاد دانشجویی صورت می گیرد. وزیریان می گوید: در صورت مثبت بودن طرح و جمع بندی نتایج نهایی ، اجرای این طرح را از بهمن ماه در دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور اجرا می کنیم.

محیط دانشگاهی سالم است

قائم مقام دبیرکل ستاد مبارزه با موادمخدر اما اعتقاد دیگری دارد: «یکی از دلایلی که اعتیاد آمار ندارد ، ماهیت این مساله است ؛ چرا که خرید ، فروش و مصرف این مواد جرم محسوب می شود و این موضوع دستیابی به آمار را دچار مشکل می کند». مجتبی جبل عاملی ادامه می دهد: برای به دست آوردن آمار اعتیاد دانشجویی ، باید خود مراکز دانشگاهی دست به کار شوند که در همین ارتباط، دبیرخانه ستاد از همه مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی دعوت کرده است که در این خصوص همکاری کنند و حتی هزینه این تحقیقات را نیز ستاد می پردازد. جبل عاملی با اشاره به جلسه ای با حضور نمایندگان دانشگاه های مختلف ، می گوید: طبق اطلاعاتی که در آن جلسه ، نمایندگان دانشگاه ها ارائه کردند ، محیطهای دانشگاهی با وجود آنچه که گفته می شود از سالم ترین محیطها محسوب می شوند و وضعیت بدی ندارند.

پیشگیری همیشه بهتر از درمان

با همه این تفاسیر ، دکتر حسین نجمی ، مدرس دانشگاه همچنان به پیشگیری قبل از درمان اعتقاد دارد و به ما می گوید: مهمترین عاملی که در ابتلای افراد به اعتیاد نقش دارد ، نداشتن تفریحات سالم و فراهم بودن امکان دسترسی به این گونه مواد است که باید با گسترش مراکز فرهنگی و تفریحی در دانشگاه ها و جلوگیری از ورود این مواد به این مراکز بخصوص خوابگاه ها ، فضاهای دانشجویی را سالم نگهداریم و حرف آخر این که ، اگرچه آمار درستی از اعتیاد بویژه اعتیاد دانشجویان نداریم اما اقدام صحیح و آینده نگری در این خصوص بدون آمار هم می تواند راهگشا باشد.