مجردها را نه می‌نویسند، نه می‌خوانند

بعضی کلمه‌ها را هم می‌نویسند و هم می‌خوانند، اما با این شیوه نیز کسانی فراموش می‌شوند؛ برای نمونه می‌نویسند «کنگره خانواده و سلامت جنسی» و یادشان می‌رود که سلامت جنسی فقط مربوط به متاهل‌ها نیست و مجردها، چه زن و چه مرد از آن سهمی دارند.

بعضی کلمه‌ها را هم، نه می‌نویسند، نه می‌خوانند و با این شیوه نیز گروه‌هایی نادیده گرفته می‌شوند؛ برای مثال چه کسی چیزی درباره مردهای مجرد می‌نویسد یا حرفی درباره‌شان می‌زند؟!

حواستان هست که مجردها در همه برنامه‌ریزی‌های خرد و کلان کشوری جا افتاده‌اند و وقتی بحث‌شان پیش می‌آید، یا همه تصمیم می‌گیرند سکوت کنند یا ندیده‌شان بگیرند و پیش شرط برنامه‌ریزی‌های جنسیتی در کشور را تاهل بگذارند؛ در حالی که همه می‌دانیم شرایط اجتماعی، اقتصادی و حتی عرفی باعث شده است آمار مجردها در کشورمان سیری صعودی داشته باشد و باز همه می‌دانند که افراد مجرد ـ چه زن و چه مرد ـ بخش عمده جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد و نیاز بسیاری از مجردها با نیاز کودکان درون خانواده‌ها متفاوت است.

مجردهایی که هر روز صفرهای بیشتری جلوی آمارهای مربوط به جمعیت‌شان در کشور رج می‌زند، زن‌ها و مردهایی که حلقه طلایی ازدواج را در انگشت‌هایشان کم دارند، جوان‌های دیروزی که مرز سن متوسط ازدواج را رد کرده‌اند، همان‌هایی هستند که در هیچ یک از سیاستگذاری‌ها به چشم نمی‌آیند و هیچ مسئولی انگار به یاد نمی‌آورد که آنها به دلیل شرایطشان، نیازهایی ویژه دارند و نسبت به همسن و سال‌های متاهلشان، آسیب‌پذیرترند و به همین خاطر، باید برای گذران اوقات فراغت و تامین سلامت جسمی، جنسی و روانی‌شان به شکلی خاص برنامه‌ریزی کرد.