برهانی: برای فصل بعد تصمیمی نگرفته‌ام

خیر. بازیکنی که به تیم ملی فکر نکند را نمی‌شناسم و همه دوست دارند برای تیم ملی کشورشان بازی کنند. من هم مثل بقیه اما فعلا نتوانسته‌ام نظر سرمربی تیم ملی را جلب کنم. با این حال به آینده امیدوار هستم و مطمئنم اگر لیاقت داشته باشم دعوت خواهم شد.

چندان مهم نیست. یک مربی اگر بخواهد بازیکن مورد نظرش را دعوت کند به پایان یافتن بازی‌ها کاری ندارد و کرش هم مثل سایر مربیان، همه مهاجمان لیگ برتر را خوب می‌شناسد.

نمی‌دانم! نمی‌خواهم هم بدانم. چون ممکن است دلیل او برایم قانع‌کننده نباشد و آن وقت بی‌دلیل فکرم مشغول شود. هر مربی سلیقه خودش را دارد و حتما من با سلیقه کرش تطابق ندارم.

هنوز تصمیم نگرفته‌ام و دنبال استراحت کردن هستم. الان مدت‌هاست که یک ضرب در اردوهای استقلال هستم و یا از پله‌های هواپیما بالا می‌روم یا از پله‌های هتل. واقعا فصل خسته‌کننده‌ای بود و از این‌که نتوانستیم قهرمان لیگ برتر شویم حسابی ناراحت هستم.

یکی از مهم‌ترین دلایلش برگزاری زودهنگام فینال جام حذفی بود. به هر حال بچه‌ها وقتی از سهمیه آسیایی و کسب یک جام مطمئن شدند تا حدی تحت فشار مسابقات فشرده طول فصل انگیزه‌شان را کمرنگ شده دیدند و در همان چند هفته پس از قهرمانی جام حذفی 6، 7 امتیاز حساس را از دست دادیم و تا دوباره به خودمان بیاییم فرصت خوب قهرمان شدن را از دست دادیم خیلی دوست داشتم امسال هم قهرمان لیگ شویم و هم جام حذفی.

خیلی شبیه فصل پیش بود. من در فصل دهم هم تقریبا شرایطی مشابه این فصل را داشتم، با این همه باز هم خوشحالم که توانستم کنار سایر نفرات تیم یک جام را به هواداران تقدیم کنم و فکر می‌کنم همین برایم کافی است.

من همیشه وقتی خوب گل می‌زنم که اعتماد کادر فنی را پشت سرم احساس کنم. در چنین مواقعی راحت کار می‌کنم و اتفاقا کمتر نیز دچار بدشانسی می‌شوم. چون در سایر اوقات متاسفانه بدشانسی هم به سراغم می‌آید و کارم حسابی گره می‌خورد، اما در این هفته‌های آخر کادر فنی اعتماد لازم را به من داشت و من هم با فکر راحت‌تر درون میدان کارم را انجام می‌دادم.

از این اگرها کم نیستند. اگر فلان بازیکن از تیم جدا نمی‌شد، اگر فلان پنالتی برای ما گرفته می‌شد، اگر فلان حرف زده نمی‌شد و خلاصه فوتبال ورزش اگر و مگرها نیست. من عادت ندارم زیاد به گذشته فکر کنم.

محمدرضا مدنی / جام جم