در اسارت بازتاب ابدی تصویرها

دو ماه ـ کمی‌ بیشتر یا کمی ‌کمتر ـ تصویر آینه دوباره برای شما تکراری شده است. شاید دوباره به سراغ تغییر دیگری در مو یا ابرو بروید و شاید هم به این نتیجه برسید که بهتر است به تغییراتی اساسی‌تر در چهره‌تان فکر کنید، نترسید و خودتان را به دست چند تزریق یا یک عمل کوچک بسپارید.

همه اینها برای آن است که از تصویری که آینه اتاقتان، دوستانتان و اقوام و همکارانتان، مردم غریبه رهگذر در خیابان که از کنار هم عبور می‌کنید و...به شما بازمی‌تابانند، راضی باشید و همه خوب می‌دانیم که این جنس از رضایت چقدر سخت در ما استمرار می‌یابد. روزهایی با این حس پر می‌شوند و روزهایی هم هست که وقتی در این آینه‌ها تصویر خود را می‌بینیم، ناراضی و ناکافی و تکراری به نظر می‌رسیم. اما پشت این آینه‌ها انگار آینه‌های دیگری هست که بازتاب این تصویر نازیبا کار اوست. همان روزهایی که خیال می‌کنیم زیباتر شده‌ایم بی‌آن‌که دست به ترکیب صورت یا لباسمان برده باشیم. آن آینه‌ها چه تصویری را به ما باز می‌تابانند؟ آن تصویر در کجا شکل می‌گیرد؟ چرا زندگی ما این همه وابسته به تصاویر شده است؟

از: وبلاگ فقط می‌نویسم

targolbahrami.blogfa.com