سفر دوباره انسان به ماه

ولادمیر پوپووکین، رئیس سازمان فضایی روسیه اواخر زمستان گذشته اعلام کرده بود کشورش قصد دارد با همکاری آمریکا و اتحادیه اروپا، سفرهای فضایی سرنشین‌دار را رونق بخشیده و برای گام نخست قمر زمین، ماه را به عنوان مقصد برگزیند.

سفر به ماه آن‌طور که پوپووکین وعده اش را داده در 3 فاز ایستگاه فضایی مدارگرد، فرود بر سطح و ساخت پایگاه قابل سکونت بر سطح ماه انجام خواهد شد. این برنامه جاه طلبانه منجر به توسعه سیستم‌های فضایی زیادی خواهد شد که از آن جمله می‌توان به فضاپیماهای قابل اعتماد بین سیاره‌ای، ایستگاه‌های مدارگرد دور از زمین، سامانه‌های حفاظت از حیات پیشرفته و بسیاری دیگر از فناوری‌های نوین که بی شک جهشی بزرگ در صنعت فضایی ایجاد می‌کند، اشاره کرد.

قبل از انجام این طرح بزرگ روسیه قصد دارد 2 ماه نشین فوق پیشرفته لونار گلوب و لونار رسورس را تا 3 سال دیگر به ماه بفرستد. این دو فضاپیما قرار است با همان فناوری که در ساخت کاوشگر فضایی فوبوس گرانت به کار برده شده بود، ساخته شوند. بنابراین با توجه به شکست ماموریت فوبوس گرانت احتمال داده می‌شود تاریخ پرواز آنها برای بازبینی فنی و اصلاح برخی زیرسیستم‌ها به تعویق بیفتد.

طرح ایجاد یک پایگاه فضایی بر سطح ماه از دوران جنگ سرد و آغاز عصر فضا یکی از برنامه‌های اصلی هر دو ابرقدرت زمانه بوده که با توجه به بودجه سرسام‌آوری که احتیاج دارد، هیچ‌گاه به سرانجام نرسیده بود. مدار ماه به دور زمین خصوصیت ویژه‌ای دارد که به قفل گرانشی معروف است و باعث می‌شود همواره یک رخ از آن به سمت زمین باشد.

رخ پشتی ماه که ما هیچ وقت نمی‌توانیم آن را از سطح زمین ببینیم را نیمه تاریک ماه نیز می‌نامند. ایجاد یک پایگاه فضایی در روی روشن آن باعث می‌شود فضانوردان در 24 ساعت شبانه‌روز قادر به ارتباط با سیاره مادریشان باشند.