قرن

سلول‌های سرطانی در محاصره پروتئین‌ها

سلول‌ سرطانی می‌تواند با ایجاد آسیب‌ ثانویه بسرعت در بدن تکثیر شده و با هدف قرار دادن بسیاری از اندام‌ها در عملکرد آنها داخل بدن اختلالاتی ایجاد کند.

کد خبر: ۴۷۱۴۷۱

یافته‌های جدید محققان حاکی از آن است که واحدهای ساختاری بسیار کوچکی که وظیفه تولید سلول‌های پروتئینی در بدن را بر عهده می‌گیرند، می‌توانند با ساخت ترکیباتی که سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد، این سلول‌ها را داخل بدن هدف قرار دهند. محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) ذرات بسیار کوچکی را طراحی کرده‌اند که می‌تواند در صورت نیاز برای بدن پروتئین‌هایی تولید کند که سلول‌های سرطانی را منهدم ساخته و از بین ببرد.

این نانو ذرات که ابعاد آن تقریبا به اندازه یک تار موی انسان است محتوی ترکیبی از ساختارهای بیولوژیکی است که براساس توالی ژن‌ها در ساختار DNA پروتئین‌هایی را در بدن تولید می‌کند. این نخستین‌بار است که محققان توانسته‌اند به یافته‌هایی دست یابند تا بتوانند با اطمینان، از مواد اولیه داخلی بدن برای ساخت ترکیبات دارویی استفاده کنند. این گروه از محققان برای فعال‌سازی این واحدهای ساختاری از امواج فرابنفش استفاده کرده‌اند که به عنوان محرکی برای آزاد ساختن DNA توسط نانوذرات و آغازگر مراحل ساخت پروتئین‌های دارویی داخل بدن، عمل می‌کند.

ساخت دارو براساس ضرورت در قسمت‌های خاصی از بدن، اثرات جانبی را که داروهای سرطانی با ایجاد مسمومیت بر جای می‌گذارند از بین می‌برد و بنابراین در درمان بیماران موفق‌تر عمل می‌کند. اگرچه برای این‌که بتوان از این روش به عنوان یک راهکار درمانی مؤثر برای درمان بیماران سرطانی استفاده کرد، همچنان لازم است تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود، اما این یافته‌ها نشان می‌دهد این روش توانایی‌های بالقوه را برای درمان بیماران سرطانی دارد. در حال حاضر این گروه قصد دارند با ساخت پروتئین‌های فلورسنت یا لوسیفراز که به آسانی داخل بدن قابل ردیابی هستند مکانیسم اثر داروهای پروتئینی را داخل بدن به دقت مورد بررسی قرار دهند.

در مراحل بعدی تحقیقات نیز قرار است روش‌‌های مختلفی که می‌توان از آنها به عنوان عامل محرکی برای فعال‌شدن نانو ذرات در صورت مواجه شدن بدن با شرایط بیولوژیکی خاص استفاده کرد، مورد بررسی قرار ‌گیرد.

محققان امیدوارند بتوانند در آینده‌ای نه چندان دور از این روش برای درمان بیماران سرطانی در مراحل اولیه ابتلا به بیماری استفاده کنند و از پیشرفت بیماری و گسترش بافت‌های سرطانی در قسمت‌های مختلف بدن جلوگیری کنند. به گفته محققان این روش همچنین می‌تواند راهکار درمانی مناسبی برای درمان مجروحان و آسیب‌دیدگان جنگی در میدان جنگ باشد.