راه شناخت گوشت سالم از ناسالم

گوشت قرمز: گوشتی که در شرایط غیربهداشتی تولید و توزیع شده، بویی زننده می‌دهد و از رنگ غیرطبیعی و سطح لیز و مرطوبش قابل تشخیص است. هر چه بو و لیزی آن بیشتر باشد، فاسدتر است.

گوشت مرغ: پوست مرغ تازه کشتار در شرایط بهداشتی و اصولی، چروکیده نیست و پارگی و کوفتگی ندارد. رنگ آن زرد متمایل به کهربایی و در ناحیه ران، شفاف و سفیدِ متمایل به صورتی است. امتداد استخوان سینه آن سفید و بدون شکستگی است و اگر با انگشت سطح آن را اندکی فشار دهید سفت و محکم است. گوشت مرغ فاسد یا ذبح شده در شرایط غیربهداشتی، رنگی تیره و کبود دارد و بخصوص در ناحیه ران، خونریزی‌های زیر پوست، شکستگی استخوان و ضربدیدگی معلوم است. هر چه از زمان کشتارش گذشته باشد رو به رنگ خاکستری و حتی سبز روشن می‌گذارد که در این حالت باید مستقیما روانه زباله‌دان شود.

گوشت ماهی: چشم ماهی فاسد، حالتی گود و تو رفته دارد و فشار انگشت بر آن، سبب ایجاد فرورفتگی می‌شود؛ پوستی کدر، تیره رنگ و گاه چسبنده دارد و بوی تازگی از آن به مشام نمی‌رسد اما ماهی سالم، رنگی درخشان و شفاف داشته، سطحی لیز دارد و بویژه رنگ قرمز روشن و سطح غیرلزج آبشش آن نشان می‌دهد که گوشتی سالم را در دست گرفته‌اید.