«بانگ اهورایی»؛ روایت کاکاوند از موسیقی تنبور

مقام‌های تنبور یکی از شاخه‌های اصلی موسیقی بومی منطقه کردنشین است که با فرهنگ مردم این سرزمین پیوند عمیقی دارد. این مقام‌ها طی نسل‌ها سینه به سینه منتقل شده تا به جایگاه امروزی خود رسیده است.طی این سال‌ها هر یک از هنرمندان کردستان با تمرکز بر این شاخه از موسیقی بومی بخشی از آن را روایت کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به گروه پورناظری‌ها، علی‌اکبر مرادی، رامین کاکاوند و... اشاره کرد.کاکاوند در ادامه فعالیت‌های خود در زمینه موسیقی مقامی تنبور آلبومی را با عنوان «بانگ اهورایی» منتشر کرده که در آن قطعاتی چون «مست میخانه‌ات»، «تک‌نوازی تنبور در مقام مجنونی»، «مقام سه جاران»، «سماع، هجرانی»، «مناجات در مقام گله و دره»، «مات و حیرانم» و «ساقی میخانه‌ام» به چشم می‌خورد.

به گفته کاکاوند این آلبوم بر اساس موسیقی مقامی تنبور در بزرگداشت سیدصالح ماهی‌دشتی منتشر شده و در آن تنها سازهای کوبه‌ای همراهی‌کننده تنبور هستند.

او که در این اثر، در مقام خواننده نیز حضور دارد درباره عنوان آلبوم می‌گوید: قدمت موسیقی تنبور مشخص نیست؛ برخی مقام‌ها متعلق به 1500 سال پیش است که به صورت سینه به سینه منتقل شده‌اند و برخی دیگر نیز به دوره اهورا مزدا برمی‌گردد به همین علت اثرم را «بانگ اهورایی» نام گذاشته‌ام.موسیقی تنبور از برخی جوانب شبیه موسیقی ردیف دستگاهی ایران نیست، چرا که در موسیقی دستگاهی هر آهنگسازی براساس برداشت‌هایی که از ردیف دارد، به آهنگسازی می‌پردازد، اما در موسیقی مقامی آهنگسازی کمتری صورت گرفته و بیشتر این بخش روایت شده است. در واقع بیشتر هنرمندان راوی آن بودند تا این‌که برداشت شخصی از آن داشته باشند. محمدرضا درویشی آهنگساز برجسته کشورمان نیز در یادداشتی که بر این آلبوم نوشته، آورده است: رامین کاکاوند هیچ‌گاه از ساحت اصلی و مقام بی‌همتای تنبور و آهنگ‌ها و مقام‌های آن دور نشده و هر دم با برداشت از مقام‌های کلامی یا باستانی تنبور، آهنگ‌های خوش دیگری به این صحنه بی‌نهایت افزوده است. همچنین اشعار سیدصالح ماهدشتی که یکی از عرفا و شعرای نام‌آور عصر خود است، چنان عمیق و بی‌قرار در این مجموعه جاری است که هیچ شنونده‌ای از سوز دل، آتش درون، قلب پرشور و وجود مبارکش در امان نیست. مناجات‌های سیدصالح به درگاه خداوند بی‌شک زیباترین مناجات‌ها در تاریخ عرفان و نیز شعر کردی و فارسی است.

درویشی ادامه داده است: رامین بیش از همه محضر 3 استاد بزرگ تنبور و 3 سالک بی‌همتا، شادروان درویش امیر حیاتی، سیدامرالله شاه‌ابراهیمی و سیدخلیل عالی‌نژاد را درک کرده است. همین پشتوانه و کار پیگیر او باعث شده که رامین کاکاوند امروز یک چهره شاخص در عرصه تنبور و مقام‌های آن باشد.