خوشبختی را به فرزندتان هدیه دهید

برای پاسخ به این قبیل پرسش‌ها باید به این نکته توجه داشت که به طور معمول افرادی که تمام توانمندی‌های لازم برای زندگی مستقل را دارند، احساس شادی، خوشبختی و آرامش بیشتری را تجربه می‌کنند. بنابراین می‌توان گفت یکی از دلایل اضطراب، ناراحتی و نگرانی این است که فرد متوجه می‌شود درصدی از توانمندی لازم برای زندگی مستقل را ندارد.

بنابراین اگر پدر و مادر بتوانند بچه‌ها را طوری تربیت کنند که خودشان کارها و فعالیت‌هایشان را انجام دهند، کم‌کم توانمندی‌های لازم برای زندگی مستقل را به دست می‌آورند. چنین افرادی در آینده هم آرامش بیشتری در زندگی خواهند داشت.

بنابراین باید از دوران کودکی به فرزندانمان اجازه دهیم خودشان کارهایشان را انجام دهند و در شرایطی که کاری را انجام نمی‌دهند، نیز باید با تبعات آن روبه‌رو شوند تا ارزش هر فعالیت را در کل زندگی درک کنند.

خانواده‌های زیادی به دلایل مختلف، از جمله اهمیت درس خواندن، شانس روبه‌رو شدن با چنین موقعیت‌هایی را از فرزندشان می‌گیرند. در حالی که تمام متخصصان اعتقاد دارند درس تنها بخشی از زندگی است و نباید به بهانه درس، کودک را از تجربه‌های دیگر زندگی محروم کرد.

والدین باید موقعیتی فراهم کنند که کودک بتواند شرایط مختلف را تجربه کند و مهارت لازم را در امور گوناگون به‌دست‌آورد. علاوه بر این، آنها نباید عجله کنند، اضطراب داشته باشند و نگران خطاهای کودک یا تمام نکردن و نیمه‌تمام گذاشتن کارها توسط او باشند.

فراموش نکنید رفتارهای صحیح به کودک کمک می‌کند برای زندگی ساخته و آماده رویارویی با سختی‌ها و مشکلاتی شود که در آینده برایش پیش خواهد آمد.

همچنین خوب است این نکته را هم در نظر داشته باشیم که کودکان در مراحل تکاملی که یکی از آنها در سنین حدود 3ـ2 سالگی است و دیگری در سنین نوجوانی به طور طبیعی به استقلال تمایل دارند و دوست دارند خودشان مشکلات را حل کنند. در این سنین بچه‌ها می‌خواهند سلیقه و عقاید مخصوص به خود را داشته باشند. یادمان باشد ما هم باید آنها را تشویق کنیم و اجازه دهیم این حالت که به طور طبیعی درون کودک بیدار می‌شود، مراحل خودش را درست طی کند.

متخصصان می‌گویند: ممکن است افکار و عقاید فرزندتان در شرایطی مطابق با سلیقه شما نبوده و حتی از نظر شما اشتباه باشد؛ اما بدانید این مساله جای نگرانی ندارد چون او می‌خواهد سلیقه خودش را داشته باشد و آن را تجربه کند. در این شرایط حتی ممکن است او سعی کند ضدخانواده هم رفتار کند تا نشان دهد موجودی مستقل است. بنابراین تا زمانی که حقوق انسانی و هنجارهای اجتماعی و خانوادگی را زیر پا نگذاشته است نباید کاری به او داشت؛ رفتارها، سلیقه‌ها، دکور اتاق، لباس پوشیدن و... همه می‌تواند نشان‌دهنده سلیقه و خواسته او باشد؛ اما نگران نباشید چون او پس از گذشت مدتی به حالت معمول و متعادل برمی‌گردد. ولی اگر اجازه ندهید فرزندتان این شرایط را تجربه کند در سنین بالاتر این کارها را انجام می‌دهد که چنین روشی اصلا صحیح نیست.

به طور خلاصه باید گفت، خانواده‌ها باید این دوره‌ها را بشناسند و فرزندانشان را تشویق کنند که کارهایشان را به صورت مستقل انجام دهند و بیش از حد آنها را حمایت نکنند چون این کار اشتباه است و آنها را ناتوان بار می‌آورد. علاوه بر این، این شیوه رفتاری، دیدگاه اشتباهی را در فرزندان تقویت می‌کند و آنها فکر می‌کنند همیشه پدر و مادر باید در خدمتشان باشند.